İŞBAŞI MİLLİ YAS

10 Kasım Milli yas ;

Hem Türkiye için hem de benim için büyük yas ;

Şuan işteyim maalesef zorla kendime bir bilgisayar oluşturdum. birinden ekran birinden Mouse aldım.

Kızımı çok ama çok özledim. sabah bizimle uyandı uyur bırakırım diye düşündüm..

anneme bırakırken ağlar diye bekledim ama şükür ağlamadı.

Akşama canıma okuyacak gibi geliyor ne zaman bıraksam akşamına dertli oluyoruz.

Bizden böyle mutsuz anne mutlu kız .

Sevgiler.

 

VAKIT GELDİ MALESEF

Hep Türk filmlerinde görmedik ki mi ?

Nikah Masası sahnesi ve adamın teki girer Durun siz evlenemezsiniz çünkü siz kardessiniz der...

Beklediğim bu değil tabi ama birisi çıksa ve dese ki.

Daha işe başlamana çok var tarihleri karistirmisiz yada ne bileyim 10 Kasım günü hiç gelmese ben hiç işe gitmesem..

Yalan değil bir an telefonda tarih ve saat ayarını degistirmeyi bile düşündüm ama ne fayda.

Tam 10 ay geldi ve geçti.. hay ben senin zaman gibi emi.. ne vardı cart diye geldin geçtin..

Kaldı 1 gün

Isledigim hiç bir suç için ceza almam sanırım.

pat diye patlayabilir patlarken de fena dağıtabilirim.....

Önemli uyarı : uzuuuun süre uzak durun !!!!

TOP PATLASA UYANMAZ

Bu cümleyi kullanan bir anne Olmayı kim istemez ??
Bizim kız az önce mutfakta ÇÖP kovasına geçirmek istediğim poşet sesine uyandı..
O uyudu mu hayat duruyor..
Lavaboyu kullanmak yasak yalnız kapısını kapatmadan girebilir ( bunu da kimse istemiyor nihahah)
Mutfakta makine yerleştirmek Çatal Bıçak almak yasak aç kalınıyor.
TV sesini yükseltmek hele yüksek sesle Konuşmak tamamen yasak.
Alışveriş yapıp geldiysek onları yerleştirmek kesin yasak
Öksürmek hapşırma yüksek sesle Gülme yasak adamın çenesini kırarım ;))
Kapının önünden geçen Pazarcılar bile anladı bizim evdeki eşkiyayı burdan geçerken bağırmıyorlar..

Böyle aaa dostlar evimizde terör estiren bir minik ile yaşıyoruz aman uyusun yeter .

Minik cadım eğlence merkezlerine gitmeye eğlenmeye erken başladı.
Bide erken daha neler anlar diyorlar oooo sanki doğmadan gitmiş oralara bayılıyor
Özellikle atlı karınca favorimiz...

BUNU HAYAL ETMEMIŞTIM.

Doğumdan önce hep annelik üzerine farklı hayaller kurdum.

Doğum yapar yapmaz eski halime hızlıca geri dönecektim , 

eşimle daha sık vakit geçirip eskisi gibi sık sık film keyfi yapacaktım , 

yorulmak derdim olmayacaktı hiç yorulmayacak tüketmeyecektim .

 Daha verimli vakit geçirebilecektim kızımla , 

ek gıda kelimesi Başıma dert olmayacaktı , 

devamlı uyusun diye dualar etmeyecektim o zaten düzenli olup erkenden uyuyacaktı , 

daha bakımlı olacaktım her gün makyaj yapmadan sokağa çıkmayacaktım , 

bi yerden bi yere giderken Yanımda iki Çanta taşımayacaktım , 

Ev işi koşturmasına kafama takmayacaktım.
asla kizmayacak sinirlenmeyecek hatta yüksek sesle bile konusmayacaktim.

Resim beni kısaca özetlenmiştir.

Ne değişik hayallerim varmış benim maalesef ama olmadı yara ben Hayatımı oldurmayı 

Süper anne olmak istiyorum.

Kendine , eşine , kızına , evine yetişen biri..

EMEKLEMEYE BAŞLADIK

Uzun zamandir bir ileri iki geri hareket edip istediğimiz yere ulasiyorduk
bugün bir anlık atak ile emeklemeye de başladık.
Daha peşinden kosturacak kadar uzun boylu bir emekle olmasa bile bu kaplumbağa hali bizi mutlu etti..

Onun dışında pek keyifli olduğum soylenemez.
beni yoran ne tam adını koyamadim. Ama mutsuzum içinden cikamadigim garip bir depresyondayim.
Ise kisa zaman sonra başlayacak olmam büyük etken bezgin yorgun ve garibim bu aralar...

BIZ GECENIN BU VAKTI NE YAPIYORUZ ?

Güzel kızım ,

Diğer bebekler gibi 8,9 bilemedin 10 da uyuyan bir çocuk değilsin. . Sanırım defalarca dile getirdim bunu malesef sana sahip olmakla çok sansliyim ahh bide erken uyusan en tamam her zaman yapma ama en azından haftada bir yap bunu ne güzel olur.

Şuan da tahmini 1 haftadır hastalik sonucu yeni bir huyumuz oldu.
Salon da sen kucağımda uyuyorsun bende işte buralardayım.
Öksürük uykuya dalmani engelliyor.
Sen uyu ben tutarim böyle seni ne var yani saat 04.00 olmussa sanki ilk kez oluyor ;)))

Mis gibi kokunu içime çekmek bir harika uyuduğum günlere de sayarim ne var.. sen deliksiz rahat uyu minik kuzum. 

BIRLIKTE YATMAK MI ? YATMAMAK MI ?

Bu soruyu 100 kişiye sorsak kesin farklı farklı cevaplar alırız kimine göre doğru kimine göre yanlış
Doğal ebeveynlik kitabinda Adem Güneş inde dediği gibi çocuk 2 yaşına kadar anne ile birlikte 3 yaşına kadar anne ile ayni oda da ama ayrı uyumali

Bizde durum ise bu gidisle 18 yasina kadar beraber uyumak ile olacak.. cunku ; dipdibe birlikte yatmak öyle güzel ki gecenin bir vakti uyanıp sırtını sivazlamak , alnina minik öpücük kondurmak , rahat uyusun diye çıkardığim çorapların altındaki bezelyelere dokunmak saçını oksamak , onunla bir bütün olmak , deli gibi sevmek istemek ama uyanmasindan korkmak , minik elleri yüzünde hissetmek , sabah uyandırilmak için saçınin cekilmesi bunların hiç birini anlamaz birlikte yatmayan o mis kokuyu içine cigerlerine cekmek lazım.

Şunu da anlamaz mesela sola yatmaktan tutulan boynu sola yapisan ic organları o rahat uyusun diye yorgansiz yatmayi ama olsun herseye bedel..

Her gece kendime yer açmaya çalışıyorum yada kalan yere sığmaya.

BIR DOLU BATIL İNANÇ

"Hamile kadının karnı 'sivri' olursa veya 'tatlılara' aş ererse çocuk erkek, karnı 'yuvarlak' ise veya 'ekşili ve acılı' yiyeceklere aş eriyorsa çocuk kız olur.”

Başından beri mandalina yiyorum ama şimdilerde tatlı da yiyorum çikolata da . Sonuç kızım kollarımda...

“Bebeğin anne karnında ilk kıpırdadığı an kadın kime bakarsa bebek ona benzer.”

Buna inanmadım kime baktım bilmiyorum ama galiba her kıpırtısında eşime bakmışım kopyasını doğurdum

“Bebeğin göbeği düştükten sonra evine bağlı olması için göbek evde sandık içine konur veya okuması arzulanan okulun bahçesine gömülür.”

Benim sandıkta evde ama bıraksalar sokakta yaşayabilirim Kızımın Hatıra için evde ama sokağa çıkınca çok mutlu

“Çocuk dünyaya geldikten sonra yıkanıp tuzlanır ve sofraaltı denilen beze (örtüye) sarılırsa tokgözlü olur.”

Bu nasıl bir işkence bilmiyorum asla yapmam yapmadım 

“Çocuğun göbeği cami avlusuna gümülürse dindar, okulun bahçesine gömülürse âlim, ahıra gömülürse malcı olur. Ayrıca göbek suya atılırsa huyu temiz, evin içinde bir yere gömülürse gözü dışarda olmaz.”

Ölme eşşeğim ölme karakter analizi mi  bu 

“Lohusanın mezarı 40 gün açık kalır ve bu nedenle bu süre içerisinde yani kırkı çıkmadan anne ve bebek evden dışarı çıkarılmaz.”

:) çok eğlenceli doğrusu çıkacak hali olmaz deseler anlarım da saçmalıklar... Biz hep sokakta gezdik ,)) 

“Aynı günlerde doğum yapmış iki annenin karşılaşması uğursuzluk getirir. Karşılaşırlarsa kırkları karışır.”

Bizim aile de 3 hamile var kırklarımız karışıp duracak o zaman

SÜT ARTTIRMAK

Dogum yaklaşırken Bir bunu araştırmadım
pek ilgi alanımda olmadı
etrafımda hiç emzirmedim diyende duymadım..  

Doğum oldu sarılık macerası ile afalladım sütüm azdı ve başladım duyduğumu gördüğümü uygulamaya kim ne dese hemen yaptık aman artsın diye..

Boza
Kendisini gram sevmem litre litre içtim süt yaptı ama yalan yok daha verimlidir sütüm

Incir

Kuru incir Başlı basınca iyi geldi ben abarttım hasladım Suyunu içtim bebek görmeye gelen birisi tv de Görmüş falan filan işe yaramadı

helva

Pek haz etmem koksa sayemde zengin oldu

Kırmızı et

Nefret ediyorum nerdeyse

Marul

Pazarcılar evde inek beslediğimizi düşünmüştür eeee yalanda değil hani ... ;;)))

Klasik süt arttırıcı Çay 

Bunu ne zaman yapsam içsem etrafımdaki insanlar kalkıyordu öyle berbat bir koku ;;))

 Meyve suyu

Uzun bir süre Kayısı suyu içmem herhalde litre litre fazlaca içtim

Daha aklıma gelmeyen kesin vardır gecenin bir Yarısı yazıyorum suan ,) sonra öğrendim ki uyursam bol su içersem sütüm oluyormuş karnımda tıka basa dolmasa da olurmus tok olsam yetermiş

EMZIRME HAFTASI

Emzirme haftasi deyince emzirme ile ilgili öyle çok deneyimim var ki anlata anlata bitiremem galiba..

Kuzum Nisa Duru'm 3 günlük falandi bebek görmeye gelen ziyaretcilerimiz gitmişti kaldik annem eşim ben ve kuzumuz ay pardon kizimiz ;)
Minik bebeğim başladı ağlamaya ama öyle böyle bir ağlama değil hemen emzirdim gaz cikartma pozisyonuna aldık oksadik masajlar derken yok susacagina basbas bağırıyor hemen atladık arabaya doğum yaptığım hastanenin yolunu tutuk hala yolda aglamaya devam.

Sarı saçlı bakınca bile haz etmediğim o ebeyi ilk kez gördüm kızımı görür görmez "sarılık" bu hemen test yaptırın genede dedi.  Kan aldi aglatti kızımı
Sonra ise sonuca göre evet sarilik olmustu üstelik fazla yüksekti hala aklımda ilk dediği şey boşa emzirmissin bunu sütün yok yada yaramamis dedi işte o an aglamam hızlandı hickirmaya başladım kizimi soyduk kıyafetlerini aldik bez islak mendil bıraktık çıktık o artık o kadinla birlikte bir gece gecirecek bende olan sutumu sagip eve gidecektim emzirme odasinda bol bol ağladım 30 cc çıkan sutumu de verdim gittim.
O ebe gene yetmz bu dedi takviye mama veririz dedi tamam dedik eve geldik bendeki ağlama kizimi birakmama mi olsun o ebenin gereksiz konusmasina mi yoksa agzima tikanan düğüm ile cevap verememem mi ?

Ertesi gün gittik kizim sağlığına kavuşmuş bizi bekliyordu gece alarm kurup ( helva , humana , su , meyve suyu ) yiyip yatıyorum süt olacak diye daha neler neler sayıp mide bulandirmak istemem hepsini tok karna gene de yiyordum..
Sabah nobetindeki ebe mukemmel bir kadındı zaten o hastane de kötü olan vir tek gece gördüğüm kadın vardi sütü az görünce olmaz böyle sütün vardi neden az şimdi diye azarladi tabi tatli dille uzmemem gerektiğini dinlenmem gerektiğini anlattı. Aldim kizimi döndüm evime mutluydum.

Sonra gene illet sarilik buldu bizi çünkü uyandirmak ne mümkün kiza resmen eziyet ettij ama açmiyordu gozlerini emmiyordu da emmedigi icin sütum cok gelmiyordu.
Tekrar yatınca o ebe aldi beni mama takviyesi yap kizim kendine gelsin bırak sütün çoğalır dert etme dedi ilk mamamizi yedik artık mama ve meme ile beslendik hep 30 cc yedik hiç artmadi
Suan bile ayindaki bebekler 240 yerken bizim kiz hala arada 30 cc yiyor

9 aylık kızım ile öğrendik ki ,

* aglarsan uzulursen süt falan kalmaz.
* sütü sadece uyumak , dinlenmek , bol sıvı özellikle su getirir.
* ne kadar sık emerse o kadsr sütun olur
* sağmak hic çözüm değil bebek emerse daha verimli oluyor

Biz çok emerek süt ve meme delisi olduj ama o ebeye inat hala emiyoruz hata suan emerken yazıyorum

EMZIRME HAFTAMIZ KUTLU OLSUN. her bebek az bile olsa anne sütünü doysun..


Bu resmimiz de o ebeye gelsin.
Biz emmeye doyduk zevkini çıkarıyoruz artık.

BENDEKI BÜYÜK DEGISIM.

Bir zamanlar hafta sonu benim için en 1'er 2'şer kafa nargile içmek sabaha kadar okey oynamak ve ertesi günü uyanmaya çalışarak geçirmek demekti. Simdi sokakta yürürken diğer anne adaylari yada yeni anneler ile selamlaşmak oyun parklarında salıncak sallarken diğer ebeveyinler le kibarca selamlaşmak, islak mendil paylaşmak ve ‘sizinki kaç aylık?’ sorularına otomatik yanıtlar vermek demek.

Bir zamanlar günde iki film seyreder, seyredemediklerimi güzelce listeler, sıraya koyardım. Simdi kızım uyuduktan sonra seyretmeye niyetlendiğimiz filmin daha jeneriğinde dünyanın en derin uykusuna dalarken yaptığım tek liste marketten alınacaklar listesi.

Bir zamanlar bütün paramı ayakkabılara, kitaplara, dergilere,  yatırırdım. Şimdi çıtçıtlı, yüzde yüz pamuklu zıbın koleksiyonum var.

Bir zamanlar eşimle kafamıza estiği zaman istediğimiz yere istediğimiz gibi giderdik. Şimdi evden bakkala iki bavulla üç saatte ancak gidiyoruz.

Bir zamanlar en büyük zevklerimden biri televizyon karşısında dünyanın en kötü programları arasında zap yapıp göbeğimi kaşıyarak yatmaktı. Şimdi Baby tv’de sürekli aynı işi yapan ‘İşçi Fareler’ favorim.

Bir zamanlar açardım müziği sonuna kadar, hoplaya zıplaya dinlerdim. Şimdi ‘Kafam kaldırmıyor’

Bir zamanlar eşimle mekan zaman fark etmeden 'keyfimize bakardık'(!) şimdi çok daha stratejik düşünmek, kararlaştırdığımız zamana ve mekana ‘riayet etmek’ durumundayız.

Bir zamanlar İstanbul’da en çok Beyoğlu’nu severdim, şimdilerde favorim sütlüce Parkı.

Bir zamanlar Burger King’den beslenirdik, şimdi organik değilse ‘yassah hemşerim’.

Bir zamanlar çok sinirliydim, kavga etmek en büyük becerilerimden biriydi. Şimdi kavga etmeye ‘zamanım yok.’ Zamanım olsa da ‘halim yok’.

Bir zamanlar kadınlardan pek hoşlanmazdım, muhabbetleri sarmazdı. Şimdi yavaş yavaş kadınları anlarken kadın olmanın nasıl güzel bir ayrıcalık olduğunu da anlamaya başladım. Kadınların o güzel dünyasına nihayet girdim, her yeni tanıdığım kadında büyüdüm.

Bir zamanlar mutlu olmak için bir şeyler başarmak gerekiyordu. Şimdi tuvalet kapısını kapatıp işimi halledersem mutlu hissediyorum. 

Bir zamanlar sanki eksiktim. Ne kadar film izlesem, kitap okusam dolmuyodu kalbim. Şimdi kızım'ın sebze çorbası yaparken hiç olmadığım kadar ‘tamam’ım.

Bir zamanlar bütün günler birbirinin aynıydı. Şimdi her gün değişim, sürpriz, yenilik ve büyümek demek. Bırakın günü, saatler bile birbirinin aynı değil.

Bir zamanlar yolda yürürken gözüm omuz hizasından aşağısını görmezdi. Etraftaki veletlerin farkında bile değildim. Şimdi sanki bütün çocuklarda benim çocuğumun, benim çocuğumda da bütün çocukların yüzü var.

Bir zamanlar yollarda ağlayan bebekler kabusumdu. Şimdi ‘Ah canım, ortamdan falan rahatsiz oldu herhalde. Annesine söylesem mi emzirse yada ilgisini dagitsa ?’ gibi üzerime vazife olmayan işlerin peşindeyim.

Bir zamanlar çayır, çimen, ot, börtü böcekten nefret ederdim. ‘Ben metropol insanıyım yea’ derdim şişinerek. Şimdi bu yaştan sonra çiçek topluyorum, çimenlere ilk kez görüyormuş gibi bakıyorum, karıncaları takdir ediyorum.

Bir zamanlar beyimle iki başımıza yaşar giderdik. Şimdi bana bu yazıyı 15 kere baştan yazdıran bir cüceyle büyüüük bir aileyiz.

Artık fırtınalar estirmiyorum. Büyük lafların, büyük vaadlerin, büyük başarıların kıymeti yok gözümde. Kumarım yok, kavga etmem. Her gece barlara gitmem. Artık evdeki yemek kokusunu seven ve battaniye ören biriyim ben.

24.01.2014 PRENSESIM DÜNYAYA GOZLERINI ACTI

Bu yazıyı yazmak için farkındayım çok geç kaldım kızım suan tam 7 aylık oldu bile düşün dolu dolu geçen koca bir 7 ay ama olsun yazarken o anı yeniden yaşamak o saniyelerimi baştan hissetmek hatta o ilk kokusunu yeniden burnuma çekmek istiyorum. ...
Bir bebek doğunca bir anne doğarmış buda benim kızımla anne olarak doğduğum hikayem ..

Son hafta kendi çekimlerim ile kızım ve ben :)

23.01.2014 perşembe

Doğurmayacağımı kafa sokmuş ama genede doktor randevuma geç kalmamak için güzelce hazırlandım. annemle her muayeye aç gidip ( kilom az çıksın diye ) çıkar çıkmaz afiyetle yediğim börekçinin önünde buluştuk. Bu kez muayene yoktu direk nst girdim.
oda ne artık ciddi ciddi sancılarım çıkıyordu. Ebelerin suratı da görünce değişiyordu.
kendisi ismi gibi  Şirin hemşire elime nst kağıdını tutuşturdu Osman beyin yanına git zaten geri buraya yollayacak doğum  için dedi. Korksam mı sevinsem mi bilemedim.
İki kat aşağı indik . hafif bir korku özellikle kayın validem benden çok heyecanlı benimle ikinci kez doktora gelişim ve doğum olacaktı. kafasındaki planı buydu.
Doktor şöyle bir kağıda baktı sen git haftaya 28inde  gene gel nst gir o zaman bakarız duruma daha var doğuma dedi , ve ekledi bu sancılar normal bebek çok hareketli ...
tamam dedik toparlandık beklediğim aslında buydu nedense umudum yoktu. o gün doğurmak falan istemiyordum.
Annem , Kayınvalidem ben aşağı girişe indik kayınvalide doktorumu daha önceden tanımadığı için o zaman haftaya hazırlıklı çanta ile gelelim dedi. 
Kapıda çay içen doktorum hiç gerek yok kontrole gelin. telaş yapmayın dedi. 
farkındaydım doktorum ilk kez bu denli rahat davranıyordu.
işime geldi bu geri dönüş dinlenmek istiyordum.

Annemle otobüse bindik. yolda bile konuşmadan bize geldik , doğumun ağırlı bir yana alerjik bronşitin de etkisi ile oksürük krizlerim artmıştı yaklaşık 1 haftadır öksürmekten , hapşurmaktan uyuyamıyordum. çarşamba günü gittiğim kuzenimde herkes bana değişik davranıyordu dinlen , ayaklarını uzat , ( meğer hepsi doğum vaktimin geldiğini anlamış bile )
annem koltukta bende karşısında koltuk tepesinde boynu bükük uyumuş kalmışız yaklaşık 2 saat uyumum. o uyku bana ne iyi geldi. Üst komşumun 10 dakikalığına 15 günlük kızını bırakmak için kapıyı çaldığında sinir oldum.  Neyse aldık bebeği içeriye . Annem konuşuyor sen gelme daha Nisa Duru bende komşu çocuklarını severim :D :D :D kızım o zaman kızdı demek ki :)

Neyse bende uyku falan kalmadı. Annem akşam yemeğimi yaptı kendisi için pazar alışverişine gitti . Eve gidip gitmeme konusunda kararsız kalsa bile iyi olduğumu görünce gitti. Gitmesi de iyi oldu dinlenmek sürekli yatmak istiyordum.
Babamla iş çıkışında konuşunca " neden kızı tek bıraktın git bende oraya geleyim yalnız kalmasın " demesi ile 1 saat sonra aradı geri geleceğini söyledi.
Öksürmek beni yoruyordu.  Sıcak bir duş almak için banyoya girdim.
Oda ne ? girmemle çıkmam bir oldu. sanki yeni çiş öğrenen bebekler gibi  idrar kaçırıyordum ama tutamıyordumda . akıyordu suyu açtım kapadım ve korktum çıktım emin olamayınca gene girdim gene aynısı evdekileri panik etmemek için gizliden annemi banyoya çağırdım.
Evet gelen suyumdu. Az da olsa akıyordu. okuduklarıma göre 24 saat içinde bebeğime kavuşmam gerekliydi. 
Annem sakin olmam gerektiğini söyleyip evi temizlemeye , ütüleri yapmaya başladı. Kadın bildiğin panik oldu :) Doğum başladı diyeceğim hiç sancım da yoktu.
babam,eşim,abim ise pür dikkat tv izliyorlardı benim ertesi güne doğuracak olmam ile pek alakaları yoktu. yaklaşık 2 saat sonra 23:00 gibi bindik arabaya gidelim dedik artık.
Ben gayet sakin suyum geldi doğumhaneye geldim deyince insanlar benden panik yukarı ameliyathane katına çıkardılar.. Üstelik sedye ile :)
Ebeler hemen muayene ye aldı. Gene çok tatlı bir kadın vardı.
Gelen suyum falanda değildi yanlış alarm yani !! :)
açılma fazlaydı ve kanamam vardı doktorum arandı başta onun hep sancısı var desede kanamayı duyunca hemen yatış yapıldı bu arada kv , kp ,görümcemler , yeğenler herkes geldi.  Gece de yaklaşık 3 saat ara ile yukarıya alınıp açıklığa bakıldı.
Sabaha kadar buradaydık , Doktorum yoktu. Sabaha gelecekti.
her şey yolundaydı ebeler inanılmaz ilgiliydi..

Doğuma girmeden 1 saat önce falan kahvaltı yaparken

24.01.2014 Cuma

Cuma Sabahı her şeyden habersiz hala doktor gelecek doğum olacak mı diye  bakacak ona göre eve gideceğim diye bekliyordum ben oysaki beni alıp artık doğuma götürüyorlardı

Sabah 7 gibi lavman yapıldı bu hayatımda yaşadığım en kötü duyguydu , ilk kez yaptırdım.
bide kahvaltı diye getirdiler petibör ve açık çay durum vahim doyar mıyım ben onunla arkadaş :)
annem , hakan yanımda mutlu mesut kapı önünde resimler çekildim hala gülüyordum ama kızımdan ayrılacağımdan bir haberim sancım yok çünkü.
Doğumhaneye aldılar beni , bu saatten sonra dışarıdaki insanlarla alakam bitti. Ebeler nst odasına yatırdı. suni sancı taktılar artık sancım başlamıştı canım yanıyordu içimdeki canavar bi çıkıyor bir giriyordu bi melek oluyordum bi canavar :)
bu sancı garip bir şey sürekli tuvaletim geldi demeye başladım ahh e ebeler her defasında yok deselerde kaldırıp götürdüler beni lavobaya :)
Doktorum arayıp yolda olduğunu söyleyip beni rahatlatmıştı.
Beklenmedik bir şey oluyordu açılmam bir anda hızlandı doktorum trafikteydi.
Dışarıda ananeme beni görmek istediğini söyleyince doktor terliklerini giyip 2  dk kapıya çıkıyorum. Eşim , babam , annem , abim , ananem , dedem kapıda 1 defalık ananem için izin veriyorlar kapıya çıkmam sonra gelen kayınvalide , kayınpeder ve diğerlerini göremiyorum.

Ebeler sancım olduğunda yetişecek korkma deseler bile  o çatala alınınca içim daha ürperiyor. Ebe suyumu patlatıyor . Sancım daha da artıyor böyle bir şey yok diyorum kendi kendime. Kendi aralarında konuşan ebeler kafası gözüküyor az kaldı deyip başka doktor çağırmayı düşünüyorlar. Son raddem bu oluyor. Hemen epidural takın bana diyorum hemen. Başka doktor gelecek ise canım acıyacak hissetmeyim. Ebeler olmaz açılman çok dese de inat ediyorum. Doktorum aranıyor. Okey alınıyor. ( zorla )
Epidural takıldı anestezi uzmanı daha odadan çıkmadan doktorum geldi ( biraz boşa olmuştu )
Doktorun o yüzünü gördüm ya artık ne olursa olabilirdi. 
Osman Batur korktuğum farketmiş olacak ki yanımdan ayrılmadı son hazırlıklarını bile karşımda yaptı. iki adım ileri bile gitmedi.
Odaya geldi.  başlıyoruz herşey mükemmel diye motive etti beni dinle hemen bitecek dedi.


Evet ben hazırdım artık. Kızıma kavuşmalıydım. Ben onu kollarıma almaya tamamen hazırdım.

sancılarımı görüyordu arkamdaki ekrandan , o gelmeden söylüyordu bende geldiği anda hissediyordum..
1. ıkınma geliyor dedi ama ben korktum yapamadım.. Ne yapacağımı bilemedim ağrı sızı ile atlattım.
2. ıkınma güçlü ol dedi ama yok gücüm yoktu tek istediğim uyumaktı ( evet hala yorgundum )
3. ıkınma bu kez öyle bir güç geldi ki anlatamam ebe yanımda destek veriyordu nefes alışverişinde yanımdaki kızımın ebesinin kolunu tuttum. Gül koklar gibi mum üfler gibi nefes alacaksın diyordu. yarım yamalık duyuyordum.
bu kez olacak dedim ve var gücümle ıkındım. Dışarıdaki insanlar bile doğdu demiş benim bağırmama ve kızımın ağlamasına
son nefesimi verdiğimde kızımın ağlamasını duydum şaşkındım herkesin normal doğum yapamazsın dedikleri ben kızımı doğurmuştum , o sağlıklıydı , çok güzeldi karşımda hala bana bağlı bekliyordu.. çirkin bembayaz suratı ile duruyordu.
göbek bağını kestiler sarıp hemen yanıma getirdiler.
anneliğin heycanı ile " yaklaştırmayın hastayım dedim " herkes kahkaha attı artık bir birdik ayrı kalamazdık. Ebe sağlık kontrolleri için içeriye götürdü sesini duyuyordum. O ara eşiydi. Omzu takıldığı için atılan dikişlerim derken benim işlemlerim sürüyordu.
Kızımı tekrar getirdiler. bende kızımda hazırdık. Kızım benden önce indi aşağıya.
Aşağıda büyük bir aşkla önce babası sonra diğer aile fertleri bekliyordu. 2 dk gösterip giyinmeye götürmüşler.


Odaya getirmek için asansöre bindiğimde kızımın 3750 kg olduğunu öğrendim.
3 kg fazla olursa doğurmam dediğim için doktorum söylememiş sanırım. yada son 15 günde güzel kilo almış bilemiyorum.
Hastane odasına gelip yatmam ile kızım emmeye geldi hemen. Sonrası muamme hala bir aşk ile yaşıyoruz.




Annelik.mi ?
Hayatımda yaptığım en güzel şey sensin bebeğim ,
gülüşün , bakışın , herşeyin bambaşka keşke yazsam da bu sevgiyi anlatabilsem.

BEKLENEN GÜN GELDI

Ben ne yapmışım böyle üzerinden aylar aylar geçmiş. Kızım yarın 5. Ayini bitiriyor.
Anne olmak ne muthis bir seymis diyorum bilen bilir zaten o duygu ancak yasaninca anlasilirmis.

Bir 24 ocak sabahi geldi dünyamıza tam istedigim gibi normal doğum oldu detaylari böyle ayak üstü olmaz.

Ama o geldi ya artik
eksik olan her yanim tamam
aciyan yaralarim sarıldı
can sıkıntım kalmadı
Korku mu oda ne tek korkum sensizlik.
Seni Dünyalardan herseyden çok seviyorum annem..

Rabbim kimsenin kucağıni boş birakmasin
Iyi ki geldin sen bize melek yüzlüm annesinin kara kızı. 

36. HAFTA ENERJİ PATLAMASI

Son 4 haftanın habercisi 36. hafta ne mutlu bana
bu hafta doktor kontrolümüze gittik şaşırttı bizi nst bağlansın öyle gelsin demiş normalde öncesinde söylüyordu ve hiç bağlayacak beklentim de yoktu.
neyse gittik bağlandık geldik nst öncesinde hastanenin ebelerine bayıldım inanılmaz tatlı dilli ve güler yüzlü benim kızın hareketlerinden dolayı fazlasıyla sancım cıktı ebe 37. haftaya dayanmaz bu dedi ama doktor ise onlar hareket sancı değil deyince içim daha rahat etti.
artık hangisi doğru diyor göreceğiz.

Bu ay 4 kilo aldım tabiki Osman bey fazlasıyla kızdı :) biliyordum böyle olacağını da ama napıyım  kızım da 2850 gram gayet iyi nazik bir kız çocuğu.

Ultrasonda görmek tabi ki artık yetmiyor dokunmak istiyoruz ama bekliyoruz zamanını da :)

37. hafta yeni den kontrol + nst
38. hafta kontrol + nst + çatı muayene

sonra her an gelme ihtimali yüksek hiç problem değil yeterki bu hafta daha dayansın beklesin.

Cuma günü evim temizlenecek kızımın odası artık tam bir oda olacak :) sonra istediği anda gelsin no problem :)

1,5 haftadır evdeyim eskisi gibi depresyona girecek fırsatım olmuyor sanki yine de belli olmaz bana. :)
ev hanımlığını yalan yok sevmedim uzun süreli olunca sıkıcı oluyor.
Ev gezmesini ise hiç hiç sevmedim gereksiz kaloriler - bol dedikodular falan bugün resmen ruhuma öküz oturdu :)

Kızıma seslenmek istiyorum lüften 40. haftanı bekleme sağlıkla gel kuzum nasıl sıkılıyorum bir bilse gel de odak noktam ol sadece seninle geçireyim zamanımı :)

GERGİNİM DOKUNMAYIN !!

Tam 5 gündür evdeyim neredeyse saatleri sayacağım.
çünkü fazlasıyla mutsuzum bu nasıl bir eziyet diyorum kendi kendime 8 yıl boyunca çalışınca 8 gün bile evde oturmak istemiyor insan
evde oturup yatsam yada tv keyfi falan yapsam diyeceğim kendi kendime boş boş duruyorum izne çıktım 2 gün misafir ağırladım 2 gün hafta sonu ile geçti yani aslına bakarsan hep full doluyum
ama sanki işten çıktığımdan beri gereksiz biriymişim gibi geliyor.

aslında fazla uzun uzun yazmaya gerek yok bu hamilelik hormonları dedikleri illet beni aldı sardı.
bildiğin bu günlerimi kendime eziyet ediyorum.

Son gezeceğim keyifli günler ama ben bildiğin işkence ediyorum işte kendime nasıl geçineceğiz , nasıl evde olacağım , nasıl anne olacağım , nasıl geçecek bu günlerim , kızımdan nasıl ayrılacağım derken çıldırıyorum.

sanki ilk doğum iznine çıkan benim ve dünyanın sonuna geldik gibi davranıyorum.

ahanda böyle biriyim işte kendi kendimi eleştirip yerle bir vurabilirim.







Kızımı da özledim zaten stresim hallerim var benim bulaşmayın bana !!!
Cumartesi gidip prensesimi göreceğim inşallah bal suratlı minik kızım benim. 

BUGÜN SON İŞ GÜNÜM

Aniden çıkan 1 haftalık yıllık izin sebebi ile iznime 1 hafta erken başlıyorum. ay sonuna kadar çalışmam gerekirdi belki ama hiç gerek yok çıkarım izne yatarım evde ohhh miss !! :)
İlk başlar biliyorum zor gelecek daha şimdiden kendimi işe yaramazın teki ilan ettim diyebilirim maddi özgürlüğü olan birisi içinde maaş alamayacak olmak elbette zor olacak artık kalkacağız üstesinden napalım
Fazla olumsuz düşünmemek lazım değil mi ama ?

bundan sonra ne yapacağımı merak edenler için

Her sabaha kızımın odasına gideceğim Rengarenk çiçekler açan mis gibi kıyafetleri kokan babası ile özenle hazırladığımız o pamuk odaya bakıcam iç geçireceğim gelsen de burada yatsan diye tabi sonra ekleyeceğim acele de etme her şey bitsin iyice büyü sağlıkla gel diye. :)

sabahları yada belki kahvaltıdan sonra bilmiyorum aşağı sahilde yaşlı teyzelere ayak uyduracağım kalın kalın giyinip muhtemelen eşimin montlarına sulanacağım 30*40 dakikalık yürüyüşler yapıp normal doğumu kolaylaştıracağına daha çok inanacağım.

Evde ki ufak tefek detaylarımı çekmecelerimi falan düzenlerim

Yeni yılda kocamla baş başa güzel bir vakit geçirmeliyim. hatta ocak ayından sonra aileler ile bir süre görüşmemeyi bile düşünüyorum sonra sıkı fıkı olacağız zaten birlikte film , uyku , tv , çekirdek keyfi yapıp 2 kişilik ailemizin tadını çıkartmalıyım.

Mutlaka sık sık teyzeme giderim herhalde yani !! aybars beyi ısırmak sıkıştırmak lazım :)

2014 yılı için harika dileklerde bulunmalıyım bu yıl gerçekten bizim yılımız olacak yeni yıl hediyem yolda
artık gelsin kollarıma sıcaklığını hissedeyim :)

Ocağın ilk haftası hiç bir bilgi vermeyen doktoruma gitmeliyim kontrolüm var artık ne der ne yapar bilmiyorum hiç doğurmayacağım gibi davranıyor :) :)

Ocağın 2. haftası gibi sanırım büyük bir temizlik yaptıracağım sonra heyecanla kızımı beklerim.

Gördüğün gibi zaman geldi ve geçti :) Elimi çabuk tutup evde olduğum günlerin tadını çıkartmam lazım.

35. HAFTA MUTLU AMA MUTSUZ

35. hafta ile başladık pazartesi gününe doğuma yaklaştığımı fark ediyorum ama fazla umursamıyorum.
Bu haftaya yine grip olarak başladım en kötüsü de sanırım bu oldu hafta sonu grip olarak geçirdim. Gece hiç uyuyamadım bedenim uyuyordu ama beynim ise

* mevlüt te dağıtacaklar yetecek mi ?
* Gelenlerle nasıl hizmet etmeliyim ?
* Ben ne giyeceğim ?
* O zamana zayıflamış olur muyum gibi saçma sapan şeyler ile geçti ?
* Bu arada yine kızımı gördüm doğum yaptğımı sağlıkla kucağıma aldığımı falan filan...

Anlayacağın bugüne pek iyi başlamadım.










Bide işin diğer boyutu var yarın işyerinde ki son günüm. , bu anı öyle çok bekledim ki havalara uçmam lazım aslında biliyorum ama içimde garip bir hüzün var işte 2006 yılından bu yana aynı yerdeyim şimdi ise bir süre evde olacağım.

2011 yılından beri hayalim buydu evde olmak sabah erkenden kalkıp işe gelmemek evde evim ve eşimle ilgilenmek ama şimdi bu kötü olacak gibi geliyor sıkılacak , hatta evde zamanı hiç güzel geçiremeyecekmişim gibi gözüküyor inşallah yanılırım.
kendimi işe yaramayan birisi gibi görmeye başladım bile..

Sana gelince miniğim ;

Hareketlerinle hala çok mutluyum ama kesme devamlı tekmele :) böyle çok keyifliyim.
her zaman olduğu gibi heycanla bekliyorum seni.

Bu hafta biraz kendimi hantallaşmış hissediyorum. tam bir hamile gibi şişmiş sabah ellerimin şiştiğini farkettim.
Gece kalktığımda da yüzüm çok şiş geldi gözüme baban  eeee yersen olacağı bu diyor ama napalım :D
kabul bu aralar pek fazla yer oldum :) ama napalım yemediğim günlere saysınlar :)

İlk Kilomuz : 54 Kg

35 haftamız da ise ; 65,5 Kg 


Kavuşmamıza 41 gün kalmış ( o kadar kalır mısın bilmiyorum )

İzne çıkmama da 1 gün kaldı 

ANNENDEN MEKTUP VAR

Bal Peteği , 

Önceden mucize nedir deseler o ne ya der geçerdim !! 

şimdi ise Mucize = Nisa Duru diyebilirim varlığın , geleceğin , yaşayacaklarımız 

bunların hepsi gerçek bir mucize bunun adı sensin. 

Bu Aybars abin var ya onu ne zaman alsam kucağıma seni daha çok özlüyorum sanki yeter artık diyorum gel 

230 gündür içeri de büyüdüğün yeter çık dışarı görelim seni de diyorum kısacası ben seni çok özlüyorum..

Tabi sonra hemen vazgeçiyorum büyüdü geliş toparlan zamanında sağlıkla mutlulukla gel beklerim ben bunca zaman beklemişim kuzum 45 gün kaldı zaten en fazla sonra bir arada olacağız. 

Artık 5 duyun da gelişti gerçekten kocaman oldun sen. 

yani konuşmalarımızı duyuyorsun bunun için sana bol bol şarkı söylüyorum sende içeri de sanki dans ediyorsun bir oraya bir buraya gidiyorsun senin için yaptıklarımızı anlatıyorum bunu aldık böyle yapacağım diye.. 

En güzeli de hissediyorsun soldan soldan çıkardığın o ayaklarını tuttuğum da tepki veriyorsun kendini geri çekiyorsun ben elimi çekince ise yeniden itiyorsun sanki benimle oyun oynuyorsun :)

Gece yatınca 10*15 karnımı seviyorum elimle ovuyorum hiç hareket etmiyorsun elimi çektiğim anda hızla tekmelemeye , oynamaya başlıyorsun acaba kızıyor musun bilmiyorum :) 

İçeri de işler kesat kuzucum sıkıştın kaldın oralara ikimiz de acı çekiyoruz ama napalım san söz gelince en güzel en rahat yataklarda yatırıcam seni :D tabi kendimi de böyle gerile gerile uyumak istiyorum :) 

gece hiç uyanmadan , tuvalete gitmeden , acıkmadan falan :) sen gelince bir süre daha zor ama napalım :D

Tabi ki seni çok seviyorum minik aşkım. 

SEN ALLAH' IN BİR LUTFUSUN

Sen Allahin bir lutfusun

Gözlerimin nurusun

Seni gören sifa bulur

Gelde gönlüm sifa bulsun

Seni seven aski bulur

Gelde gönlüm aska doysun

Biliyorum yüregin beni ister

O zaman bu biçare niye bekler

(Geliverde gül yüzünü göster)

Burada bir garip seni bekler

Gel sevindir su garibi

Gelde üzme bu garibi

OYUN HALIMIZ VE SEPETİMİZ

Minik kızımın artık bir sepeti de var .

Başlarda kirli sepeti olarak kullanırız sanırım uzun bir süre kıyafetlerini ayrı yıkamayı düşünüyorum.

İleri de de oyuncak sepeti için ideal

Eminönü sepetçiler çarşısında 50 TL 

34. HAFTA KABURGAM DA YAŞAYAN MİNİK PRENSES

Günaydın
işte geldik buradayız biz bu işte ustayız !! :) :)

Mutlu mesut geçen 33. haftanın sonunda ki hala tabi ki mutluyum..

Bu haftayı biraz zor geçirdik yalan yok.

9 aralıkta 32. hafta raporumuzu aldık bahsetmiştim.

Salı çalıştım. ama ne çalışma sağ kaburgamın ağrısından bi aşağı bir yukarı derken akşam ettik.

Çarşamba - Perşembe ise kar ve keyif nedeniyle e birazda ağrılar ile evde yattım işe gitmedim ev yokuşta olunca aşağı inmeye korkuyor insan
ee bide ben mi çalışacağım modun dayım.

Cuma yeniden iş kısacası 3 günlük hafta içi tatili bana iyi geldi.

şimdi mi ?

Kaldı 16 günümüz sonra hayırlısı ile kızımla evde biraz keyif biraz uyku ile geçirmeyi planlıyoruz :)

Kaburga ağrısı demişken yatmadığım sürece geçmeyen bir ağrı tarifi yok bu konu ile ilgili doktorumu da aradım

aldığım cevap " tedavi yöntemini bulmuşsun yat dinlen gerekirse gel çalışamaz raporunu al " şaka mı bu adam hiç bilmiyorum :) :) :)

Cuma günü hareket etmemesinden korkup akşam g.o.p taki başka bir hastaneye gittik gece kadın doğum doktoru var eve de yakın maksat kızımın sağlıklı olduğunu görmekti.

yattım ultrasonda bakacakken pat kızım tekme attı şaka gibi :) doktor bile şaşırdı sizi görmek istiyor demek diyor :)
Sağlığı , keyfi pek yerinde kaburga ağrılarımızın da sebebi Nisa duru hanımın poposu ve ayaklarıymış her şey yolunda yani :)

33+1 yani bu haftamda sanki sancım biraz daha geçmiş gibi çok şükür diyelim bu haftadan sonra biliyorum devamlı bir yerim ağrıyacak sancı olacak bunlar başlangıçları :) büyüyen bedenim ve tabi ki prensesim ile aynı bedene sığamamaya başlıyoruz.

İlk Kilomuz : 54 Kg

31. haftamız da ise ; 64,5 Kg 

Nisa Duru Kilo : 2070 Gram 

Kavuşmamıza 48 gün kalmış ( o kadar kalır mısın bilmiyorum )

İzne çıkmama da 16 gün kaldı 

MEVLÜT TAKIMI

İkisini de görünce hayran oldum 

seni içinde hayal bile edemiyorum bunun için de ve benim kollarım da

Sağlıkla gel prensesim.

32+1 ZORLA ÇALIŞABİLİR İZNİ

Sonunda ilk iznimi aldım .
Tabi ki de kızımın sağlığının yerinde olmasına her şeyin iyi olmasına sevindim ama ,
Çalışamazsın dese sanki bir kat daha sevinirdim ne yalan söyleyeyim. bildiğin zorla çalışabilir raporu aldım.

Bu meret raporu sata göre alabiliyoruz ( ne çok kafa patlattım bunun için )
32+0 ile 32+6 zamanları arasında yani muayene oluyorsun sonra doktor tamam yazalım diyor bitti.
Ne eline bir kağıt veriyor al bunu muhasebeye ver diye nede başka bir şey her ey yolunda dedi ve yolladı.

Bize gelince ağrılarım gittikçe çoğalıyor ama çalışmaya devam kendi yaptığım plana göre 06.01.2014 tarihin de izne ayrılacağım 36+1 haftalıkken o kadar dayanabileceğimi düşünüyorum.
biraz isyan , biraz mutluluk , ağrı sızı derken geçecek bu günlerde 26 gün kaldı şunun şurasında evde olma zamanım geldi ama ha gayret diyoruz ve kendi kendimize gaz verip çalışıyoruz :D

Kızımın boynunda kordun hala duruyor bu hafta bana göre fazla bir kilo almamış geçen sefer 1800 gramdı
çok fazla dendiği için sağlıklı beslenmeyi resmen kestim buda nisa duru hanımı etkiledi şimdi yine düzgün yemekler yeme zamanı :) kilolu olmak zorunda değil zaten sağlıklı beslensin yeterli :)

BURADA yazdığım gibi yapacak işimiz fazla derken bir kısmını hallettik bile odamıza sticker yaptık , Kızımın kıyafetlerini ütüledik gardolabın içine yerleştirdik , hastane bavulumu hazırladık.
Bunlar için ayrıca bir post yaparım neler koydum ne yaptım detaylı olması adına :)



İlk Kilomuz : 54 Kg

31. haftamız da ise ; 64 Kg 

Nisa Duru Kilo : 1919 Gram ( Atatürk Samsuna çıktı )


Doğum için ( 54 ) Sakarya ya selamlar 

İzne ayrılmama ( 26 ) Eskişehir e selamlar 

FARKLI AÇILAR İLE KIZIM VE BEN

İşte yandan önden ve tepeden bir hamile göbeği 31+3 günlüğüm şuanda artık düz 32 deyince zaman hızlı geçiyor gibi geliyor net gün hesabı yapıyorum doğuma yaklaştıkça daha saat hesabı bile yapabilirim.

Evde yapacak işlerim biraz fazla olunca ve işin içinden bu göbekle tek başıma çıkamayacağımı bildiğim için çevremdeki insanlara iyi davranmaya başladım napabilirim o insanlar bana ileri de daha fazla lazım. :D :D

* odasına sticker yapılacak
* Kızımın kıyafetleri ütülenecek
* Mutfak Dolapları temizlenecek
* Gardolabın içi düzenlenecek
* Yatak örtüsü kuru temizlemeye verilecek
* Evi dip bucak komple temizlenecek
* Şeker hamuru kurabiyeleri yapılacak
* Kuaföre gitmem lazım en kısa sürede bakıma girmek istiyorum

zamanın yaklaştığını anladıkça aman Allah'ım sanki hiç birine yetişmeyecek gibi geliyor...

32. hafta raporumu pazartesi günü alıyorum istemeye istemeye çalışabilir raporu alacağım evde yatmak varken..  :D

32. HAFTA AMA 31+1 GÜN HAMİLELİK

Bu hafta içine açıklık getirmek adına başlığı detaylı yazmak istedim.
32. hafta içindeyim ama 31+1 günlük hamileyim hesaplamalar hamilelik işinde böyle oluyor işte.

yani bu durumda haftaya 9 aralıkta 32+1 iken rapor almaya gideceğim.

Seni eskisine göre daha fazla merakla ve heyecanla bekliyorum prensesim odana her girdiğimde zamanın daha hızlı geçmesini istiyorum. Sayılı gün çabuk geçermiş babanla gün saymaya başladık bile

Bu hafta neden bilmiyorum ama içimde huzursuzluk var memnun olamıyorum hiç bir şeyden sanki sana bakamam gibi geliyor acaba erken mi karar verdik diyorum bebek işine oysa tam zamanıydı bizim için ilk duyduğumuz da keşke daha önce yapsaydık bile dedik.

Duygularım  , düşüncelerim yine böyle karma karışık ama biliyorum geçecek insan kaç kere bebek bekler ki
seninle geçen günlerimin kıymetini daha fazla bilmek istiyorum.

Şafak Doğuma kadar 62 TUNCELİ ye selamlar.

İzin günüme kadar ise 29 NİĞDE ye selamlar 

EVİM MİS GİBİ KOKTU

Büyük bir heyecanla bekliyordum bunların yıkanıp çamaşırlık ta asılı olduğu günü 

O gün dünmüş sanırım annemle eve gider gitmez ayırdık hepsini yıkadık 

minicik parçaları severek hatta bide onlarla konuşarak yıkadık. 

Bunlarda çoraplarımız patikler imiz ve eldivenlerimiz 

evim mis gibi huzur mutluluk kokuyor. 

TOMBUL KIZIM

Özlenen ve beklenen doktor ziyaretimizi yaptık.
Perşembe gidecektik hadi 1 gün önce olsun çarşamba yapalım dedik sonra annem bende geleceğim salı olsun deyince işime geldi 1 gün daha öne aldım. ve gittim gördüm kızımı.

Doktor yine çok yoğundu 3 ameliyata girmiş 15:45 randevuya 16:45 e yakın girebildik.
ultrasona gelirken bacaklarımdaki ödeme bakıyor ve kötü buldu bacaklarında ödem var tuzu kes dedi direk
oysa tuzlu tüketmeyen ben nasıl böyle oldu bilmiyorum ki..
Kırmızı et yemek için dışarıdan yiyoruz sanırım ondan dolayı oluyor yada iş yerinde ayaklarım sürekli sallanıyor oda etki etmiş olabilir hiç anlamadım..

3 kg aldım bu ay doktor buna da kızdı artık beni gaza getirmek için mi kızdı yoksa çok mu buldu bilmiyorum.
akşamları ve hafta sonları yürüyüş yapmam lazım hiç yürümüyorum kendimi hantallaşmış hissediyorum.

Kızımın kilosuna gelince anası ile yarış halinde 1800 gram olmuş MAŞALLAH beklediğimden biraz fazla geldi gözüme
eee her akşam muzlu sütler , bardak bardak sütler içersem sonucu böyle oluyor sanırım alsın bakalım kuzucuk büyüsün nasıl çıkacağını hiç düşünmüyor ama bakalım :)
İlk Kilomuz : 54 Kg
31. haftamız da ise ; 63 Kg