Hoşgeldin Ayşe Sare

Bugün yüreğimdeki yangın dindi benim 

bugün huzur doldu içim ciğerlerim. 

Bir tatil dönüşü kaza haberi okurken es geçtiğim haber meğer benim Bursa dan arkadaşımın kızıymış yıkıldım. o an nefesim durdu hissettim. deliye döndüm. keşke anlatılsa o an o hissettiklerim. bizim kadınlar kulübünden büyüttüğümüz göbüşlerimiz , gaz sancılarımız vardı. en son instagram da resimlerle konuşuyorduk biz. türk filmlerinde hayatım film şeridi gibi geçti derler ya , o an benimde o hamilelikten ,büyümesinee ,doğmasına tüm konuşmalarımız geçti gitti. Zeynep güzel yüzlüm melek olmuştu ardında annesin babasını bırakmıştı bir de biz şubat annelerini. :( 

15.12.2015 

Bugün Ayşe Sare geldi dünyaya , aynı zaman da da benim eşimle tanışma dönümüm. bende çifte mutluluk var.  içim içime sığmıyor benim bugün. 

annesine umut olacak güzel kızımız , 

Sağlıklı uzun uzun bir ömrün olsun senin , rabbim annene babana bağışlasın seni. 

Pozitif Doğum / Normal Doğum

Hemen hemen herkes normal doğum dedikleri anda korkuyor ürküyor çünkü etrafta öyle çok ki  neeee normal doğum mu diyen insan ! 
denedim gördüm ve aslında öyle çok ta korkulacak bir şey gerçekten yok adı üstünde NORMAL doğum üstüne basa basa söylüyorum normal olanı bu.. 
korkmayın diyemem elbette insan bilmediği şeyden titrercesine korkuyor ama akışına bırakıp kendi vucudunu dinlediğinde her şey basite indirgeniyor olması gerektiği gibi oluyor bebek yolunu buluyor anne bebeğine yardımcı bir figuran oluyor

bende korktum elbette

- ya yapamazsam dedikleri gibi gerçekten berbat bişey ise 
- anlattıkları gibi canım yanacak ve hüngür hüngür ağlayıp sezeryan istersem 
- o an bebeğime bir şey olur doktor bunu farkedemez ise 
- bana bir şey olur be bebeğim tek kalırsa  v.b bir sürü tırıvırı yaşadım kendimi yedim bitirdim.

Bu durumda önce gerçekten doktora güvenmek lazım. Ağzından çıkan söz sizi rahatlatmalı.benim doktor sinir bozacak kadar sakin bir adamdı Saygılar Osman BATUR :)

suyum geldi diye gittiğim hastane de adımı duyunca onun hep sancısı var deyip ebeyi azarladı kanamamı duyunca tamam yatırın dedi o ayrı :) 
Doğum anının detayına girmek istemiyorum her kadın kendine özgü bir doğum yaşar çünkü. 
benim acı eşiğim yüksekti sancılara rağmen sakin bir doğum geçirdim. ben diyeyim 10 sen de 20 kez tuvaletim geldi deyip lavaboya gittim onların sancı olduğunu bilmeden :)

Doğum sonrasında ise ; 

sedye de oturdum saçımı toparladım basın ordusu beni bekliyordu güzel olmam lazımdı 
Tekerlekli sandalye ye kendim inip oturdum hareketimi engelleyecek bir ağrım olmadı iyiydim. 
Yatağıma kendim geçtim kızımı kucağımda rahatlıkla tutabildim.
Yürüyüşe çıktım tuvalete gittim her şeyimi kendim yaptım. 

Eve çıkınca dinlenmedim o ayrı bu nedenle dikişlerim şişti bide itiraf ediyorum ki nisa duru çok uyuyor ve içtiğim bir antibiyotik ona uyku yapacak diye ilacı da içiyorum deyip içmedim 

oda biraz sancı ve ağrı yaptı 

1 hafta içinde dipçik gibi ayaktaydım kuzum ise kollarımda 
her misafir ile oturdum muhabbet ettim
Bir de doğum destekleyici bir kitap okudum bir ara bahsedeceğim.
mükemmel bir şeydi. 

ah şimdi olsa alır kızımı koynuma yatar uyurdum herhalde yerim misafirini ne bileyim bu kadar uykusuz bırakacağını :)

24.01.2014 PRENSESIM DÜNYAYA GOZLERINI ACTI

Bu yazıyı yazmak için farkındayım çok geç kaldım kızım suan tam 7 aylık oldu bile düşün dolu dolu geçen koca bir 7 ay ama olsun yazarken o anı yeniden yaşamak o saniyelerimi baştan hissetmek hatta o ilk kokusunu yeniden burnuma çekmek istiyorum. ...
Bir bebek doğunca bir anne doğarmış buda benim kızımla anne olarak doğduğum hikayem ..

Son hafta kendi çekimlerim ile kızım ve ben :)

23.01.2014 perşembe

Doğurmayacağımı kafa sokmuş ama genede doktor randevuma geç kalmamak için güzelce hazırlandım. annemle her muayeye aç gidip ( kilom az çıksın diye ) çıkar çıkmaz afiyetle yediğim börekçinin önünde buluştuk. Bu kez muayene yoktu direk nst girdim.
oda ne artık ciddi ciddi sancılarım çıkıyordu. Ebelerin suratı da görünce değişiyordu.
kendisi ismi gibi  Şirin hemşire elime nst kağıdını tutuşturdu Osman beyin yanına git zaten geri buraya yollayacak doğum  için dedi. Korksam mı sevinsem mi bilemedim.
İki kat aşağı indik . hafif bir korku özellikle kayın validem benden çok heyecanlı benimle ikinci kez doktora gelişim ve doğum olacaktı. kafasındaki planı buydu.
Doktor şöyle bir kağıda baktı sen git haftaya 28inde  gene gel nst gir o zaman bakarız duruma daha var doğuma dedi , ve ekledi bu sancılar normal bebek çok hareketli ...
tamam dedik toparlandık beklediğim aslında buydu nedense umudum yoktu. o gün doğurmak falan istemiyordum.
Annem , Kayınvalidem ben aşağı girişe indik kayınvalide doktorumu daha önceden tanımadığı için o zaman haftaya hazırlıklı çanta ile gelelim dedi. 
Kapıda çay içen doktorum hiç gerek yok kontrole gelin. telaş yapmayın dedi. 
farkındaydım doktorum ilk kez bu denli rahat davranıyordu.
işime geldi bu geri dönüş dinlenmek istiyordum.

Annemle otobüse bindik. yolda bile konuşmadan bize geldik , doğumun ağırlı bir yana alerjik bronşitin de etkisi ile oksürük krizlerim artmıştı yaklaşık 1 haftadır öksürmekten , hapşurmaktan uyuyamıyordum. çarşamba günü gittiğim kuzenimde herkes bana değişik davranıyordu dinlen , ayaklarını uzat , ( meğer hepsi doğum vaktimin geldiğini anlamış bile )
annem koltukta bende karşısında koltuk tepesinde boynu bükük uyumuş kalmışız yaklaşık 2 saat uyumum. o uyku bana ne iyi geldi. Üst komşumun 10 dakikalığına 15 günlük kızını bırakmak için kapıyı çaldığında sinir oldum.  Neyse aldık bebeği içeriye . Annem konuşuyor sen gelme daha Nisa Duru bende komşu çocuklarını severim :D :D :D kızım o zaman kızdı demek ki :)

Neyse bende uyku falan kalmadı. Annem akşam yemeğimi yaptı kendisi için pazar alışverişine gitti . Eve gidip gitmeme konusunda kararsız kalsa bile iyi olduğumu görünce gitti. Gitmesi de iyi oldu dinlenmek sürekli yatmak istiyordum.
Babamla iş çıkışında konuşunca " neden kızı tek bıraktın git bende oraya geleyim yalnız kalmasın " demesi ile 1 saat sonra aradı geri geleceğini söyledi.
Öksürmek beni yoruyordu.  Sıcak bir duş almak için banyoya girdim.
Oda ne ? girmemle çıkmam bir oldu. sanki yeni çiş öğrenen bebekler gibi  idrar kaçırıyordum ama tutamıyordumda . akıyordu suyu açtım kapadım ve korktum çıktım emin olamayınca gene girdim gene aynısı evdekileri panik etmemek için gizliden annemi banyoya çağırdım.
Evet gelen suyumdu. Az da olsa akıyordu. okuduklarıma göre 24 saat içinde bebeğime kavuşmam gerekliydi. 
Annem sakin olmam gerektiğini söyleyip evi temizlemeye , ütüleri yapmaya başladı. Kadın bildiğin panik oldu :) Doğum başladı diyeceğim hiç sancım da yoktu.
babam,eşim,abim ise pür dikkat tv izliyorlardı benim ertesi güne doğuracak olmam ile pek alakaları yoktu. yaklaşık 2 saat sonra 23:00 gibi bindik arabaya gidelim dedik artık.
Ben gayet sakin suyum geldi doğumhaneye geldim deyince insanlar benden panik yukarı ameliyathane katına çıkardılar.. Üstelik sedye ile :)
Ebeler hemen muayene ye aldı. Gene çok tatlı bir kadın vardı.
Gelen suyum falanda değildi yanlış alarm yani !! :)
açılma fazlaydı ve kanamam vardı doktorum arandı başta onun hep sancısı var desede kanamayı duyunca hemen yatış yapıldı bu arada kv , kp ,görümcemler , yeğenler herkes geldi.  Gece de yaklaşık 3 saat ara ile yukarıya alınıp açıklığa bakıldı.
Sabaha kadar buradaydık , Doktorum yoktu. Sabaha gelecekti.
her şey yolundaydı ebeler inanılmaz ilgiliydi..

Doğuma girmeden 1 saat önce falan kahvaltı yaparken

24.01.2014 Cuma

Cuma Sabahı her şeyden habersiz hala doktor gelecek doğum olacak mı diye  bakacak ona göre eve gideceğim diye bekliyordum ben oysaki beni alıp artık doğuma götürüyorlardı

Sabah 7 gibi lavman yapıldı bu hayatımda yaşadığım en kötü duyguydu , ilk kez yaptırdım.
bide kahvaltı diye getirdiler petibör ve açık çay durum vahim doyar mıyım ben onunla arkadaş :)
annem , hakan yanımda mutlu mesut kapı önünde resimler çekildim hala gülüyordum ama kızımdan ayrılacağımdan bir haberim sancım yok çünkü.
Doğumhaneye aldılar beni , bu saatten sonra dışarıdaki insanlarla alakam bitti. Ebeler nst odasına yatırdı. suni sancı taktılar artık sancım başlamıştı canım yanıyordu içimdeki canavar bi çıkıyor bir giriyordu bi melek oluyordum bi canavar :)
bu sancı garip bir şey sürekli tuvaletim geldi demeye başladım ahh e ebeler her defasında yok deselerde kaldırıp götürdüler beni lavobaya :)
Doktorum arayıp yolda olduğunu söyleyip beni rahatlatmıştı.
Beklenmedik bir şey oluyordu açılmam bir anda hızlandı doktorum trafikteydi.
Dışarıda ananeme beni görmek istediğini söyleyince doktor terliklerini giyip 2  dk kapıya çıkıyorum. Eşim , babam , annem , abim , ananem , dedem kapıda 1 defalık ananem için izin veriyorlar kapıya çıkmam sonra gelen kayınvalide , kayınpeder ve diğerlerini göremiyorum.

Ebeler sancım olduğunda yetişecek korkma deseler bile  o çatala alınınca içim daha ürperiyor. Ebe suyumu patlatıyor . Sancım daha da artıyor böyle bir şey yok diyorum kendi kendime. Kendi aralarında konuşan ebeler kafası gözüküyor az kaldı deyip başka doktor çağırmayı düşünüyorlar. Son raddem bu oluyor. Hemen epidural takın bana diyorum hemen. Başka doktor gelecek ise canım acıyacak hissetmeyim. Ebeler olmaz açılman çok dese de inat ediyorum. Doktorum aranıyor. Okey alınıyor. ( zorla )
Epidural takıldı anestezi uzmanı daha odadan çıkmadan doktorum geldi ( biraz boşa olmuştu )
Doktorun o yüzünü gördüm ya artık ne olursa olabilirdi. 
Osman Batur korktuğum farketmiş olacak ki yanımdan ayrılmadı son hazırlıklarını bile karşımda yaptı. iki adım ileri bile gitmedi.
Odaya geldi.  başlıyoruz herşey mükemmel diye motive etti beni dinle hemen bitecek dedi.


Evet ben hazırdım artık. Kızıma kavuşmalıydım. Ben onu kollarıma almaya tamamen hazırdım.

sancılarımı görüyordu arkamdaki ekrandan , o gelmeden söylüyordu bende geldiği anda hissediyordum..
1. ıkınma geliyor dedi ama ben korktum yapamadım.. Ne yapacağımı bilemedim ağrı sızı ile atlattım.
2. ıkınma güçlü ol dedi ama yok gücüm yoktu tek istediğim uyumaktı ( evet hala yorgundum )
3. ıkınma bu kez öyle bir güç geldi ki anlatamam ebe yanımda destek veriyordu nefes alışverişinde yanımdaki kızımın ebesinin kolunu tuttum. Gül koklar gibi mum üfler gibi nefes alacaksın diyordu. yarım yamalık duyuyordum.
bu kez olacak dedim ve var gücümle ıkındım. Dışarıdaki insanlar bile doğdu demiş benim bağırmama ve kızımın ağlamasına
son nefesimi verdiğimde kızımın ağlamasını duydum şaşkındım herkesin normal doğum yapamazsın dedikleri ben kızımı doğurmuştum , o sağlıklıydı , çok güzeldi karşımda hala bana bağlı bekliyordu.. çirkin bembayaz suratı ile duruyordu.
göbek bağını kestiler sarıp hemen yanıma getirdiler.
anneliğin heycanı ile " yaklaştırmayın hastayım dedim " herkes kahkaha attı artık bir birdik ayrı kalamazdık. Ebe sağlık kontrolleri için içeriye götürdü sesini duyuyordum. O ara eşiydi. Omzu takıldığı için atılan dikişlerim derken benim işlemlerim sürüyordu.
Kızımı tekrar getirdiler. bende kızımda hazırdık. Kızım benden önce indi aşağıya.
Aşağıda büyük bir aşkla önce babası sonra diğer aile fertleri bekliyordu. 2 dk gösterip giyinmeye götürmüşler.


Odaya getirmek için asansöre bindiğimde kızımın 3750 kg olduğunu öğrendim.
3 kg fazla olursa doğurmam dediğim için doktorum söylememiş sanırım. yada son 15 günde güzel kilo almış bilemiyorum.
Hastane odasına gelip yatmam ile kızım emmeye geldi hemen. Sonrası muamme hala bir aşk ile yaşıyoruz.




Annelik.mi ?
Hayatımda yaptığım en güzel şey sensin bebeğim ,
gülüşün , bakışın , herşeyin bambaşka keşke yazsam da bu sevgiyi anlatabilsem.

BEKLENEN GÜN GELDI

Ben ne yapmışım böyle üzerinden aylar aylar geçmiş. Kızım yarın 5. Ayini bitiriyor.
Anne olmak ne muthis bir seymis diyorum bilen bilir zaten o duygu ancak yasaninca anlasilirmis.

Bir 24 ocak sabahi geldi dünyamıza tam istedigim gibi normal doğum oldu detaylari böyle ayak üstü olmaz.

Ama o geldi ya artik
eksik olan her yanim tamam
aciyan yaralarim sarıldı
can sıkıntım kalmadı
Korku mu oda ne tek korkum sensizlik.
Seni Dünyalardan herseyden çok seviyorum annem..

Rabbim kimsenin kucağıni boş birakmasin
Iyi ki geldin sen bize melek yüzlüm annesinin kara kızı. 

GERGİNİM DOKUNMAYIN !!

Tam 5 gündür evdeyim neredeyse saatleri sayacağım.
çünkü fazlasıyla mutsuzum bu nasıl bir eziyet diyorum kendi kendime 8 yıl boyunca çalışınca 8 gün bile evde oturmak istemiyor insan
evde oturup yatsam yada tv keyfi falan yapsam diyeceğim kendi kendime boş boş duruyorum izne çıktım 2 gün misafir ağırladım 2 gün hafta sonu ile geçti yani aslına bakarsan hep full doluyum
ama sanki işten çıktığımdan beri gereksiz biriymişim gibi geliyor.

aslında fazla uzun uzun yazmaya gerek yok bu hamilelik hormonları dedikleri illet beni aldı sardı.
bildiğin bu günlerimi kendime eziyet ediyorum.

Son gezeceğim keyifli günler ama ben bildiğin işkence ediyorum işte kendime nasıl geçineceğiz , nasıl evde olacağım , nasıl anne olacağım , nasıl geçecek bu günlerim , kızımdan nasıl ayrılacağım derken çıldırıyorum.

sanki ilk doğum iznine çıkan benim ve dünyanın sonuna geldik gibi davranıyorum.

ahanda böyle biriyim işte kendi kendimi eleştirip yerle bir vurabilirim.







Kızımı da özledim zaten stresim hallerim var benim bulaşmayın bana !!!
Cumartesi gidip prensesimi göreceğim inşallah bal suratlı minik kızım benim. 

28. HAFTA 30'A 2 KALA

Her görenin ilk tepkisi ay kocaman olmuş senin bu karnın...
Tabi teyzem doğum yaptı ya herkesin gözler benim göbeğime döndü haklısınız eee kızımda büyüdü onda da haklısınız yani göbeğimi kabul ediyorum ki kocaman oldu :)

Nisa Duru'm aşk kuşum büyüdü buna artık bende inanıyorum..
Attığı tekmeleri önceden sessiz sakin yatar beklerdim hissetmek için şimdi ise beklemeye gerek yok ne zaman isterse o zaman tekmeliyor benim güzelim..

Geceleri annesini sağ olsun hiç rahatsız etmiyor . ne tekmelere uyanmak , ne tuvalete kalkmak 28. hafta da olmamıza rağmen henüz sıkıntım değil işe gidip gelirken beden olarak yoruluyorum sanırım deliksiz uyuyorum.


Gün içinde ev de yada iş yerinde en sık gidip gördüğümüz yer tabi ki tuvalet özellikle ayağa kalktığım inanılamaz tuvaletim oluyor sanki saatlerdir gitmiyor gibi oluyorum.

Kış gelsin kıyafetlerim ile daha rahat olacağım derken kış geldi ama bu kez de resimde de görüleceği gibi alttan açılıyor kıyafetler bunu hiç düşünmemiştim acil hamile taytına kavuşmam lazım. Tunik tayt kış için ideal olacak.

Uzun zamandır alışveriş yapmıyorduk dün aldıklarımız ile kendimize geldik şimdi tül , avize eksiğimiz kaldı.

Görüş günümüze daha çok var yine özledim seni ay sonuna ancak görüşeceğiz.

İlk Kilomuz : 54 Kg

28. haftamız da ise ; 61 Kg

HAMİLELİKTE SORULMAMASI GEREKENLER

Bu aralar böyle sorularla öyle içli dışlı olduk ki her gördüğüm ile aynı sorular aynı muhabbetler...
bu soruların çoğunu bende sormuşumdur mutlaka ağızdan ister istemez çıkan art niyet düşünmeden sorulan söylenenler kelimeler...
ama bazı sorular var ki karşındaki insanı yaralayabilir belki 10 yılın sonunda oldu belki zor bela tedavilerle oldu bunları bilmeniz hiç bişey kazandırmaz karşınızdaki anne adayını üzmekten başka tabi.. :)
yakın arkadaşlarım , ailem ,dostlarım sözlerim zaten onlara değil ama arada çıkan kendini bilmezler bu dönemde daha bir batıyor insana :)

Bilerek mi ? Kaza mı ? 

* Bu ne ya trafik kazası gibi nasıl bir durum bu öyle hadi kaza ne fark eder artık olmuş bir kere sizi hem ne ilgilendirir ki bu durum...


İlk mi ? Düşük falan yaptın mı ? 

5. ama 4 ünü doğurmadım içimde tutuyorum kısmetse bununla birlikte pörtleticem , düşük yaptıysam da neden hatırlatıyorsun artık yeniden gebeyim sağlığına odaklan...

Miden bulanıyor ? Canın bişey istiyor mu ?

bulanıyor hemde çok fena ama neden soruyorsun her midem bulanıyor dediğimde daha çok bulanıyor yemek konusuna gelince kusarken yemek yemek henüz keşfedilmemiştir yahu.

Hemen oldu mu ? 

heeee pıt diye hemencik oldu ama sana ne yararı var bilmiyorum...  

Kendiliğinden mi oldu ?

bu nasıl soru çözemedim ve hala tam doğru cevabı da bulamadım

Kız mı Olsun ? Erkek mi ?

İlk diyorum ne önemi var sağlıkla olsun Rabbim hayırlı sağlıklı evlat versin yeter. 
Kız olursa oğluna mı alacaksın yada erkek olursa kızını mı vereceksin kısacası boş muhabbet. :)

Cinsiyet belirleme yöntemleri bana da hep eğlenceli gelmiştir ama benim gibi devamlı burnu kaşınan birisi için olmuyor diye düşünüyorum.

*hamile baaayanın kafasına tuz döküyorsun ağzına dokunursa kızı burnuna dokunursa oğlu oluyormuş
2 kez yaptılar ben hep burnuma dokundum. 

sivri olursa erkek geniş karın olursa da kızmış

hemen haraket ederse erkek etmezse kız olabilirmiş.

hamile olana kadar oğlum olsun diyip diyip durdum şimdi ise içimdeki his kızım olacak diyor. ama inanın hiç farketmez sağlıklı olsun gerisi hiç mühim değil. Sağlıkla gelsin o bize yeter.


Nasıl Doğum düşünürsün ?

Bu sorunun ardından direk başlar benim şöyle oldu bir yakınım böyle yaptı 
ah çok zordu bla bla bla bla...
düşünmedim 40. hafta da hastanede karar vermek istiyorum...

Sezeryan mı ? Normal mi ?

Bu kararı sadece ben verebilirim.. ne dış etkenler ne ailem asla karışamaz illa bişey yapmak istiyorlarsa verdiğim son karara destek olabilir bu yönde beni olumlu yönlendirebilirler.. bu normalde olabilir sezeryan da şuıanda gerçekten bilmiyorum...

Elleyebilir miyim ? Bakıyım karnın çıkmış mı ?

yakın aile dostları için sıkıntı değil zaten elleri devamlı karnımda olabilir onların hissetmeleri dokunmaları çok normal ama bazı gereksiz kişiler ne bu cesaret anlamıyorum....

Çalışan anneciklere ? Doğumdan sonra işe başlayacak mısın ? Bebeğe kim bakacak ?

Bu soruyu sordun mutlu musun ? tüm moralimi alt üst ettin demek istiyorum....
doğurucam direk işe gideceğim hatta dikişlerin kalanını işyerinde attırmayı düşünüyorum. en güzeli işden kaytarmamak lazım.. :D

Normal Doğum fobin var mı ? ayh inşallah güzel olur herşey  ? 

Benim çok kötüydü allah seni inandırsın 3 gün sancı çektim diye başlar işte o anda kaçacaksın olduğun yerden kimseyi dinlemeyeceksin. :)

ve sonrasında saatlerce sürecek muhabbetler devam eder ,
* ben şunu asla yemedim
* ben asla sezeryan düşünmedim
* ben asla sağlıksız beslenmedim
* ben öyleyim ben böyleyim...

ama ben siz değilim işte. ben buyum ve istediğim gibi içimde büyütür istediğim gibi doğururum.
Hamile arkadaşlarıma sağlıklı bebeler hayırlı doğumlar inşallah