Hayalimdeki anne şuydu , Evde oturacak ve hayatının geri kalanını çocuklarına adayıp evinin kadını çocuklarının anası olacak dizini kırıp oturacaktı :) şaka değil tam da buydu
taa ki evlenene kadar ..
Sonra öyle olmadı ama bir süre kendim bakmak istiyordum 4. ayda minicik bedeni bırakıp işe gelemezdim.
Bunu asla yapamazdım.
Kızım 10 aylık olana kadar doğum öncesi ile birlikte yaklaşık 11 ay evdeydim.
Nisa Duru 'yu bu sürede kimseye bırakmadım. ( annem dahil ) bakamazdı çünkü ( saçma )
Hava güzeldi hep birlikte gezdik dolaştık eğlendik işe başlayacağımı düşünerek hiç bırakasımda gelmiyordu.
Tüm günümü doya doya gezerek geçirdim hep gece oturduk gündüz geç kalktık öğlen gezdik akşamda eşime bizi şuradan al deyip aldırdık eve geldik rutin belliydi. :)
Yemek , temizlik , yorgunluk derdim yoktu çünkü evdeydim
bugün yapamazsam yarın yarın yapamazsam haftaya yapardım ne vardı ki evdeydim.
Sonra işe başlama zamanım geldi.
En sık duyduğum cümle " çalışınca dinlenirsin , çalışan anne daha rahat ? "
ama o iş öyle değil işte tombul teyze ,
* Evet sabah işe geliyorum bi oturuyorum akşama kadar arada kalkıyorum ama eve gidince 2 sn oturmuyorum.
* Evet kahvemi yudumluyorum hatta dumanı tavana ulaşmadan bitiriyorum öyle soğuma gibi derdim de yok ama kızımdan uzağım ve bu işe kafa patlatıyorum.
* Evet gün içinde sosyalleşiyorum ama eve gidince mağara kadını gibi oluyorum.
* işten çıkınca 2 dk kendime vakit ayıramıyorum nadiren haftada 1 2/3 saat falan eşimle bir yere gidiyoruz
* işte boş oturmuyorum dinleniyor gibi gözüküyorum ama çalışıyorum .
Burda çalışıp eve gidiyorum bitmeyen mesaim devam ediyor , içtiğim kahve kursağımda kalıyor ,
eve gidiyorum yemek hazırlayıp topluyorum , günlere bölerek falan temizlik yapıyorum ,
en kötüsü de ne biliyor musun ?
Gece oturup gündüz uykulu şekilde işe geliyorum. ve bunu yaklaşık 3 aydır yapıyorum.
Kızım uyudu 2 dk dinleneyim diyemiyorum o uyurken bende bayılmış oluyorum.
Çalışan anne rahat mantığından vazgeçsek artık mutlu olacağım.
saygılar ,
