Hypnobirthing Mongan Yöntemi

Bu yazı fena geç kalınmış doğurdum üstelik 2 yaşına bile geldi olsun yazalım kendime not ileri de 2. doğuracağım dediğimde aklımda olsun unutmayım. Hamileliğimi öğrendim anda " eee bu çocuk buradan nasıl çıkacak demedim değil " üstelik bir de çevrem sen asla normal doğum yapmazsın , kızım senin elin çizilse ortalığı ayağa kaldırırsın ne normal doğumu " deyince daha bir gerildim. hatta ismini vermeyim belki okur bir gün burayı birileri sen normal doğum yap ben camdan bağıracağım " BEN EŞEĞİM " falan da dedi yani neyse kapatalım konuyu :) ( buda burada dursun ) 

Kimse düşüncemi bilmiyordu tabi soran da yoktu hep bir felaket senaryoları ben bayıltılmaktan , kesilmekten uyutulup uyanamamaktan korkuyordum evet itiraf ediyorum korktum. Bayılıp kızımı görememekten , ilk kızımı benim göremeyecek olmamdan , hatta narkozu fazla verip beni ayıltamayacaklarından fazlasıyla korktum. 

Son zamanlar da doktor kontrolünde bebek ters deyip sezaryen'a almaları kabusum olmuştu. çok fazla şartlandırdım kendimi normal doğuma ciddi ciddi doktor sezaryen dese orada bayılırdım herhalde Allah'ım ne büyük bir yanlış ya beynim önemli olan her şeyin güzel olması ne fark eder diyemiyordu Sonra bu kitabı okudum. Millet samanlık ta doğuruyordu hatta sancısı geliyordu günlük işlerine devam ediyorlardı . Bebeklerinin kordonlarını kendisi kesiyorlardı. Doğum sancılarının sıklaşmasını evde bekliyorlardı rutin işler çok normaldi yahu.. bizde dert ediyorduk sancımız gelince ne yapacağız diye falan , doğum sürecin nasıl normal olduğunu bu kitap ile anladım. 

Hamilelikte mutlaka okunması gereken bir kitap

Üste Bu siteye katıl ı tıklamayı unutmayın :=)

Pozitif Doğum / Normal Doğum

Hemen hemen herkes normal doğum dedikleri anda korkuyor ürküyor çünkü etrafta öyle çok ki  neeee normal doğum mu diyen insan ! 
denedim gördüm ve aslında öyle çok ta korkulacak bir şey gerçekten yok adı üstünde NORMAL doğum üstüne basa basa söylüyorum normal olanı bu.. 
korkmayın diyemem elbette insan bilmediği şeyden titrercesine korkuyor ama akışına bırakıp kendi vucudunu dinlediğinde her şey basite indirgeniyor olması gerektiği gibi oluyor bebek yolunu buluyor anne bebeğine yardımcı bir figuran oluyor

bende korktum elbette

- ya yapamazsam dedikleri gibi gerçekten berbat bişey ise 
- anlattıkları gibi canım yanacak ve hüngür hüngür ağlayıp sezeryan istersem 
- o an bebeğime bir şey olur doktor bunu farkedemez ise 
- bana bir şey olur be bebeğim tek kalırsa  v.b bir sürü tırıvırı yaşadım kendimi yedim bitirdim.

Bu durumda önce gerçekten doktora güvenmek lazım. Ağzından çıkan söz sizi rahatlatmalı.benim doktor sinir bozacak kadar sakin bir adamdı Saygılar Osman BATUR :)

suyum geldi diye gittiğim hastane de adımı duyunca onun hep sancısı var deyip ebeyi azarladı kanamamı duyunca tamam yatırın dedi o ayrı :) 
Doğum anının detayına girmek istemiyorum her kadın kendine özgü bir doğum yaşar çünkü. 
benim acı eşiğim yüksekti sancılara rağmen sakin bir doğum geçirdim. ben diyeyim 10 sen de 20 kez tuvaletim geldi deyip lavaboya gittim onların sancı olduğunu bilmeden :)

Doğum sonrasında ise ; 

sedye de oturdum saçımı toparladım basın ordusu beni bekliyordu güzel olmam lazımdı 
Tekerlekli sandalye ye kendim inip oturdum hareketimi engelleyecek bir ağrım olmadı iyiydim. 
Yatağıma kendim geçtim kızımı kucağımda rahatlıkla tutabildim.
Yürüyüşe çıktım tuvalete gittim her şeyimi kendim yaptım. 

Eve çıkınca dinlenmedim o ayrı bu nedenle dikişlerim şişti bide itiraf ediyorum ki nisa duru çok uyuyor ve içtiğim bir antibiyotik ona uyku yapacak diye ilacı da içiyorum deyip içmedim 

oda biraz sancı ve ağrı yaptı 

1 hafta içinde dipçik gibi ayaktaydım kuzum ise kollarımda 
her misafir ile oturdum muhabbet ettim
Bir de doğum destekleyici bir kitap okudum bir ara bahsedeceğim.
mükemmel bir şeydi. 

ah şimdi olsa alır kızımı koynuma yatar uyurdum herhalde yerim misafirini ne bileyim bu kadar uykusuz bırakacağını :)

24.01.2014 PRENSESIM DÜNYAYA GOZLERINI ACTI

Bu yazıyı yazmak için farkındayım çok geç kaldım kızım suan tam 7 aylık oldu bile düşün dolu dolu geçen koca bir 7 ay ama olsun yazarken o anı yeniden yaşamak o saniyelerimi baştan hissetmek hatta o ilk kokusunu yeniden burnuma çekmek istiyorum. ...
Bir bebek doğunca bir anne doğarmış buda benim kızımla anne olarak doğduğum hikayem ..

Son hafta kendi çekimlerim ile kızım ve ben :)

23.01.2014 perşembe

Doğurmayacağımı kafa sokmuş ama genede doktor randevuma geç kalmamak için güzelce hazırlandım. annemle her muayeye aç gidip ( kilom az çıksın diye ) çıkar çıkmaz afiyetle yediğim börekçinin önünde buluştuk. Bu kez muayene yoktu direk nst girdim.
oda ne artık ciddi ciddi sancılarım çıkıyordu. Ebelerin suratı da görünce değişiyordu.
kendisi ismi gibi  Şirin hemşire elime nst kağıdını tutuşturdu Osman beyin yanına git zaten geri buraya yollayacak doğum  için dedi. Korksam mı sevinsem mi bilemedim.
İki kat aşağı indik . hafif bir korku özellikle kayın validem benden çok heyecanlı benimle ikinci kez doktora gelişim ve doğum olacaktı. kafasındaki planı buydu.
Doktor şöyle bir kağıda baktı sen git haftaya 28inde  gene gel nst gir o zaman bakarız duruma daha var doğuma dedi , ve ekledi bu sancılar normal bebek çok hareketli ...
tamam dedik toparlandık beklediğim aslında buydu nedense umudum yoktu. o gün doğurmak falan istemiyordum.
Annem , Kayınvalidem ben aşağı girişe indik kayınvalide doktorumu daha önceden tanımadığı için o zaman haftaya hazırlıklı çanta ile gelelim dedi. 
Kapıda çay içen doktorum hiç gerek yok kontrole gelin. telaş yapmayın dedi. 
farkındaydım doktorum ilk kez bu denli rahat davranıyordu.
işime geldi bu geri dönüş dinlenmek istiyordum.

Annemle otobüse bindik. yolda bile konuşmadan bize geldik , doğumun ağırlı bir yana alerjik bronşitin de etkisi ile oksürük krizlerim artmıştı yaklaşık 1 haftadır öksürmekten , hapşurmaktan uyuyamıyordum. çarşamba günü gittiğim kuzenimde herkes bana değişik davranıyordu dinlen , ayaklarını uzat , ( meğer hepsi doğum vaktimin geldiğini anlamış bile )
annem koltukta bende karşısında koltuk tepesinde boynu bükük uyumuş kalmışız yaklaşık 2 saat uyumum. o uyku bana ne iyi geldi. Üst komşumun 10 dakikalığına 15 günlük kızını bırakmak için kapıyı çaldığında sinir oldum.  Neyse aldık bebeği içeriye . Annem konuşuyor sen gelme daha Nisa Duru bende komşu çocuklarını severim :D :D :D kızım o zaman kızdı demek ki :)

Neyse bende uyku falan kalmadı. Annem akşam yemeğimi yaptı kendisi için pazar alışverişine gitti . Eve gidip gitmeme konusunda kararsız kalsa bile iyi olduğumu görünce gitti. Gitmesi de iyi oldu dinlenmek sürekli yatmak istiyordum.
Babamla iş çıkışında konuşunca " neden kızı tek bıraktın git bende oraya geleyim yalnız kalmasın " demesi ile 1 saat sonra aradı geri geleceğini söyledi.
Öksürmek beni yoruyordu.  Sıcak bir duş almak için banyoya girdim.
Oda ne ? girmemle çıkmam bir oldu. sanki yeni çiş öğrenen bebekler gibi  idrar kaçırıyordum ama tutamıyordumda . akıyordu suyu açtım kapadım ve korktum çıktım emin olamayınca gene girdim gene aynısı evdekileri panik etmemek için gizliden annemi banyoya çağırdım.
Evet gelen suyumdu. Az da olsa akıyordu. okuduklarıma göre 24 saat içinde bebeğime kavuşmam gerekliydi. 
Annem sakin olmam gerektiğini söyleyip evi temizlemeye , ütüleri yapmaya başladı. Kadın bildiğin panik oldu :) Doğum başladı diyeceğim hiç sancım da yoktu.
babam,eşim,abim ise pür dikkat tv izliyorlardı benim ertesi güne doğuracak olmam ile pek alakaları yoktu. yaklaşık 2 saat sonra 23:00 gibi bindik arabaya gidelim dedik artık.
Ben gayet sakin suyum geldi doğumhaneye geldim deyince insanlar benden panik yukarı ameliyathane katına çıkardılar.. Üstelik sedye ile :)
Ebeler hemen muayene ye aldı. Gene çok tatlı bir kadın vardı.
Gelen suyum falanda değildi yanlış alarm yani !! :)
açılma fazlaydı ve kanamam vardı doktorum arandı başta onun hep sancısı var desede kanamayı duyunca hemen yatış yapıldı bu arada kv , kp ,görümcemler , yeğenler herkes geldi.  Gece de yaklaşık 3 saat ara ile yukarıya alınıp açıklığa bakıldı.
Sabaha kadar buradaydık , Doktorum yoktu. Sabaha gelecekti.
her şey yolundaydı ebeler inanılmaz ilgiliydi..

Doğuma girmeden 1 saat önce falan kahvaltı yaparken

24.01.2014 Cuma

Cuma Sabahı her şeyden habersiz hala doktor gelecek doğum olacak mı diye  bakacak ona göre eve gideceğim diye bekliyordum ben oysaki beni alıp artık doğuma götürüyorlardı

Sabah 7 gibi lavman yapıldı bu hayatımda yaşadığım en kötü duyguydu , ilk kez yaptırdım.
bide kahvaltı diye getirdiler petibör ve açık çay durum vahim doyar mıyım ben onunla arkadaş :)
annem , hakan yanımda mutlu mesut kapı önünde resimler çekildim hala gülüyordum ama kızımdan ayrılacağımdan bir haberim sancım yok çünkü.
Doğumhaneye aldılar beni , bu saatten sonra dışarıdaki insanlarla alakam bitti. Ebeler nst odasına yatırdı. suni sancı taktılar artık sancım başlamıştı canım yanıyordu içimdeki canavar bi çıkıyor bir giriyordu bi melek oluyordum bi canavar :)
bu sancı garip bir şey sürekli tuvaletim geldi demeye başladım ahh e ebeler her defasında yok deselerde kaldırıp götürdüler beni lavobaya :)
Doktorum arayıp yolda olduğunu söyleyip beni rahatlatmıştı.
Beklenmedik bir şey oluyordu açılmam bir anda hızlandı doktorum trafikteydi.
Dışarıda ananeme beni görmek istediğini söyleyince doktor terliklerini giyip 2  dk kapıya çıkıyorum. Eşim , babam , annem , abim , ananem , dedem kapıda 1 defalık ananem için izin veriyorlar kapıya çıkmam sonra gelen kayınvalide , kayınpeder ve diğerlerini göremiyorum.

Ebeler sancım olduğunda yetişecek korkma deseler bile  o çatala alınınca içim daha ürperiyor. Ebe suyumu patlatıyor . Sancım daha da artıyor böyle bir şey yok diyorum kendi kendime. Kendi aralarında konuşan ebeler kafası gözüküyor az kaldı deyip başka doktor çağırmayı düşünüyorlar. Son raddem bu oluyor. Hemen epidural takın bana diyorum hemen. Başka doktor gelecek ise canım acıyacak hissetmeyim. Ebeler olmaz açılman çok dese de inat ediyorum. Doktorum aranıyor. Okey alınıyor. ( zorla )
Epidural takıldı anestezi uzmanı daha odadan çıkmadan doktorum geldi ( biraz boşa olmuştu )
Doktorun o yüzünü gördüm ya artık ne olursa olabilirdi. 
Osman Batur korktuğum farketmiş olacak ki yanımdan ayrılmadı son hazırlıklarını bile karşımda yaptı. iki adım ileri bile gitmedi.
Odaya geldi.  başlıyoruz herşey mükemmel diye motive etti beni dinle hemen bitecek dedi.


Evet ben hazırdım artık. Kızıma kavuşmalıydım. Ben onu kollarıma almaya tamamen hazırdım.

sancılarımı görüyordu arkamdaki ekrandan , o gelmeden söylüyordu bende geldiği anda hissediyordum..
1. ıkınma geliyor dedi ama ben korktum yapamadım.. Ne yapacağımı bilemedim ağrı sızı ile atlattım.
2. ıkınma güçlü ol dedi ama yok gücüm yoktu tek istediğim uyumaktı ( evet hala yorgundum )
3. ıkınma bu kez öyle bir güç geldi ki anlatamam ebe yanımda destek veriyordu nefes alışverişinde yanımdaki kızımın ebesinin kolunu tuttum. Gül koklar gibi mum üfler gibi nefes alacaksın diyordu. yarım yamalık duyuyordum.
bu kez olacak dedim ve var gücümle ıkındım. Dışarıdaki insanlar bile doğdu demiş benim bağırmama ve kızımın ağlamasına
son nefesimi verdiğimde kızımın ağlamasını duydum şaşkındım herkesin normal doğum yapamazsın dedikleri ben kızımı doğurmuştum , o sağlıklıydı , çok güzeldi karşımda hala bana bağlı bekliyordu.. çirkin bembayaz suratı ile duruyordu.
göbek bağını kestiler sarıp hemen yanıma getirdiler.
anneliğin heycanı ile " yaklaştırmayın hastayım dedim " herkes kahkaha attı artık bir birdik ayrı kalamazdık. Ebe sağlık kontrolleri için içeriye götürdü sesini duyuyordum. O ara eşiydi. Omzu takıldığı için atılan dikişlerim derken benim işlemlerim sürüyordu.
Kızımı tekrar getirdiler. bende kızımda hazırdık. Kızım benden önce indi aşağıya.
Aşağıda büyük bir aşkla önce babası sonra diğer aile fertleri bekliyordu. 2 dk gösterip giyinmeye götürmüşler.


Odaya getirmek için asansöre bindiğimde kızımın 3750 kg olduğunu öğrendim.
3 kg fazla olursa doğurmam dediğim için doktorum söylememiş sanırım. yada son 15 günde güzel kilo almış bilemiyorum.
Hastane odasına gelip yatmam ile kızım emmeye geldi hemen. Sonrası muamme hala bir aşk ile yaşıyoruz.




Annelik.mi ?
Hayatımda yaptığım en güzel şey sensin bebeğim ,
gülüşün , bakışın , herşeyin bambaşka keşke yazsam da bu sevgiyi anlatabilsem.

TEYZEM DOĞURDU BANA DA TECRUBE OLDU

28.10 Tarihin de oğlumuz sezaryen doğum ile dünyaya geldi. çok şükür sağlıklı keyfi de yerinde , onun yanında durunca e bide aynı hastane de doğum olunca tecrübe oldu benim için eh yani iyi de oldu .

* Sigara kullanan bir anne için sezaryen sonrası kısa süreli nefes darlığı olabiliyormuş panik yapmamak lazım genel anestezi olduğu için boğazı da tahriş oldu öksüremedi kısa süreli panik yaşadık

*** Normal doğum da  böyle sıkıntı olacağını düşünmüyorum 

* Teyzem ameliyata girdi 10 dakika sonra falan hop bebeğimiz çıktı hastanenin en güzel yanı pencereden yıkanırken , giyinirken izlenmesi an ve an görüyorsun.

*** Bebek dünyaya geldiğinde yine kısa sürede geleceğini düşünüyorum 

* Anne odaya gelmeden bebeği getirmiyorlar üşümemesi için bebeğimiz nerede kaldı diye de düşünmeyin.

*** Normal doğum olsa yine aynısını yaparlar sanırım belki o zaman anne iyi olursa ona verirler birlikte çıkartırlar odadan

* Soldaki resim benim hastane çıkışım.

İnce iç zıbın hariç hepsini bebek giyiyor yani

yanınıza almalısınız ve hemşireye vermelisiniz.

Odaya geldiğinde biz ince bir battaniye daha örttük

hava soğuk değildi bizim ocak sonu olacak sanırım

daha kalın bir battaniye örteriz

* Sezeryen olduğu için annede gaz problemi oluyor doğumu kesin sezeryan olanlar gaz çıkartıcı bitkisel aylar
alabilir yanına humana falan veriyor doktor biz bide yemek yedirmedikleri için lactamil aldık süt arttırıcı ama çokta gerek yokmuş.

*** Normal doğum da gaz sancısını bekleme derdi yok 

* Sezeryen doğum da odaya bebek karnı tok geliyor hemşireler doyurup öyle getiriyor teyzeme 3 saat sonra emzirmeye başlayabilirsin dedi

*** Normal doğumda odaya bebek gelince tabi sütün de gelmesine bağlı emzirmeye başlanabiliyor


* Hastane çıkışı hariç hastane de uzun süre kalacağınızı planlayarak 3*4 takım daha alınmalı bebek midesini temizlediği için çabuk kirletiyor tulum işe yarayacak bişey değil alt aç göbek bağı bakımı derken zor olur ayrı alt üst takım ideal olabilir
Sezeryan da o gaz çıkmadan hastaneden çıkmak mümkün değil.

*** Normal doğum olursa ertesi güne aksilik olmadığı müddetçe çıkabilir yedek kıyafete de fazla ihtiyaç olmayabilir 

* Eldiven bile yedek alın o minik eller devamlı ağız çevresinde kustuğun da tam isabet oluyor.

* Hastane çıkışı dışında yedek 1 tane bile olsa çorap alın minicik şey kaybolabilir :)

* Doğum sezaryen ise gecelik en rahat edilecek şey , gaz sancısı dikişler derken giy giyilmesi eziyet olmuyor yada bedeninizden 2 beden büyük pijama olmalı yoksa giymemek için direnebiliriz

*** Normal Doğum da hareket sıkıntısı olmayacağı için pijama rahatlıkla giyilebilir


* Sezaryen ile doğum yapan bir kadına hadi gaz çıkar hadi hastaneden çıkalım artık diyenin ağzının ortasına vurasım geliyor o da hastane odasında çok mutlu değildir emin olun. psikolojik olarak bile çıkmıyor o gaz !!
ayrıca keşke normal yapsaydın cümlesini kuracak aile fertleriniz var ise mümkünse doğum yapacağınız günü ona söylemeden doğurun :)

* Sezaryen doğumun en güzeli yanı da bir kaç gün önce den doğum yapacağın günü öğrendiğin için planlı gidebiliyorsun hazırlıklar , planlar herşey havalarda uçuşuyor.
Teyzem doğuma gitti bebeğimizi gördük sonra odada teyzemin gelişini beklerken odamızı birazcık süsledik

Şimdi bana gelince ;

27 haftalık hamileyim hala normal doğum istiyorum.
son ayıma girdiğimde de inşallah doktorum herşey çok güzel gidiyor bebeğin de normal doğum istiyor der diye sürekli düşünüyorum. çünkü doktorum 37/38 haftanda doğum şeklin kesin belli olur demişti.
kendimi şimdiden normal yada sezaryen diye şartlandırmak istemiyorum hakkımda hayırlı olan ne ise öyle olur inşallah .

Bunu okuyan ve hamile olan herkese hayırlı doğumlar inşallah ! :)