BENDEKI BÜYÜK DEGISIM.

Bir zamanlar hafta sonu benim için en 1'er 2'şer kafa nargile içmek sabaha kadar okey oynamak ve ertesi günü uyanmaya çalışarak geçirmek demekti. Simdi sokakta yürürken diğer anne adaylari yada yeni anneler ile selamlaşmak oyun parklarında salıncak sallarken diğer ebeveyinler le kibarca selamlaşmak, islak mendil paylaşmak ve ‘sizinki kaç aylık?’ sorularına otomatik yanıtlar vermek demek.

Bir zamanlar günde iki film seyreder, seyredemediklerimi güzelce listeler, sıraya koyardım. Simdi kızım uyuduktan sonra seyretmeye niyetlendiğimiz filmin daha jeneriğinde dünyanın en derin uykusuna dalarken yaptığım tek liste marketten alınacaklar listesi.

Bir zamanlar bütün paramı ayakkabılara, kitaplara, dergilere,  yatırırdım. Şimdi çıtçıtlı, yüzde yüz pamuklu zıbın koleksiyonum var.

Bir zamanlar eşimle kafamıza estiği zaman istediğimiz yere istediğimiz gibi giderdik. Şimdi evden bakkala iki bavulla üç saatte ancak gidiyoruz.

Bir zamanlar en büyük zevklerimden biri televizyon karşısında dünyanın en kötü programları arasında zap yapıp göbeğimi kaşıyarak yatmaktı. Şimdi Baby tv’de sürekli aynı işi yapan ‘İşçi Fareler’ favorim.

Bir zamanlar açardım müziği sonuna kadar, hoplaya zıplaya dinlerdim. Şimdi ‘Kafam kaldırmıyor’

Bir zamanlar eşimle mekan zaman fark etmeden 'keyfimize bakardık'(!) şimdi çok daha stratejik düşünmek, kararlaştırdığımız zamana ve mekana ‘riayet etmek’ durumundayız.

Bir zamanlar İstanbul’da en çok Beyoğlu’nu severdim, şimdilerde favorim sütlüce Parkı.

Bir zamanlar Burger King’den beslenirdik, şimdi organik değilse ‘yassah hemşerim’.

Bir zamanlar çok sinirliydim, kavga etmek en büyük becerilerimden biriydi. Şimdi kavga etmeye ‘zamanım yok.’ Zamanım olsa da ‘halim yok’.

Bir zamanlar kadınlardan pek hoşlanmazdım, muhabbetleri sarmazdı. Şimdi yavaş yavaş kadınları anlarken kadın olmanın nasıl güzel bir ayrıcalık olduğunu da anlamaya başladım. Kadınların o güzel dünyasına nihayet girdim, her yeni tanıdığım kadında büyüdüm.

Bir zamanlar mutlu olmak için bir şeyler başarmak gerekiyordu. Şimdi tuvalet kapısını kapatıp işimi halledersem mutlu hissediyorum. 

Bir zamanlar sanki eksiktim. Ne kadar film izlesem, kitap okusam dolmuyodu kalbim. Şimdi kızım'ın sebze çorbası yaparken hiç olmadığım kadar ‘tamam’ım.

Bir zamanlar bütün günler birbirinin aynıydı. Şimdi her gün değişim, sürpriz, yenilik ve büyümek demek. Bırakın günü, saatler bile birbirinin aynı değil.

Bir zamanlar yolda yürürken gözüm omuz hizasından aşağısını görmezdi. Etraftaki veletlerin farkında bile değildim. Şimdi sanki bütün çocuklarda benim çocuğumun, benim çocuğumda da bütün çocukların yüzü var.

Bir zamanlar yollarda ağlayan bebekler kabusumdu. Şimdi ‘Ah canım, ortamdan falan rahatsiz oldu herhalde. Annesine söylesem mi emzirse yada ilgisini dagitsa ?’ gibi üzerime vazife olmayan işlerin peşindeyim.

Bir zamanlar çayır, çimen, ot, börtü böcekten nefret ederdim. ‘Ben metropol insanıyım yea’ derdim şişinerek. Şimdi bu yaştan sonra çiçek topluyorum, çimenlere ilk kez görüyormuş gibi bakıyorum, karıncaları takdir ediyorum.

Bir zamanlar beyimle iki başımıza yaşar giderdik. Şimdi bana bu yazıyı 15 kere baştan yazdıran bir cüceyle büyüüük bir aileyiz.

Artık fırtınalar estirmiyorum. Büyük lafların, büyük vaadlerin, büyük başarıların kıymeti yok gözümde. Kumarım yok, kavga etmem. Her gece barlara gitmem. Artık evdeki yemek kokusunu seven ve battaniye ören biriyim ben.

24.01.2014 PRENSESIM DÜNYAYA GOZLERINI ACTI

Bu yazıyı yazmak için farkındayım çok geç kaldım kızım suan tam 7 aylık oldu bile düşün dolu dolu geçen koca bir 7 ay ama olsun yazarken o anı yeniden yaşamak o saniyelerimi baştan hissetmek hatta o ilk kokusunu yeniden burnuma çekmek istiyorum. ...
Bir bebek doğunca bir anne doğarmış buda benim kızımla anne olarak doğduğum hikayem ..

Son hafta kendi çekimlerim ile kızım ve ben :)

23.01.2014 perşembe

Doğurmayacağımı kafa sokmuş ama genede doktor randevuma geç kalmamak için güzelce hazırlandım. annemle her muayeye aç gidip ( kilom az çıksın diye ) çıkar çıkmaz afiyetle yediğim börekçinin önünde buluştuk. Bu kez muayene yoktu direk nst girdim.
oda ne artık ciddi ciddi sancılarım çıkıyordu. Ebelerin suratı da görünce değişiyordu.
kendisi ismi gibi  Şirin hemşire elime nst kağıdını tutuşturdu Osman beyin yanına git zaten geri buraya yollayacak doğum  için dedi. Korksam mı sevinsem mi bilemedim.
İki kat aşağı indik . hafif bir korku özellikle kayın validem benden çok heyecanlı benimle ikinci kez doktora gelişim ve doğum olacaktı. kafasındaki planı buydu.
Doktor şöyle bir kağıda baktı sen git haftaya 28inde  gene gel nst gir o zaman bakarız duruma daha var doğuma dedi , ve ekledi bu sancılar normal bebek çok hareketli ...
tamam dedik toparlandık beklediğim aslında buydu nedense umudum yoktu. o gün doğurmak falan istemiyordum.
Annem , Kayınvalidem ben aşağı girişe indik kayınvalide doktorumu daha önceden tanımadığı için o zaman haftaya hazırlıklı çanta ile gelelim dedi. 
Kapıda çay içen doktorum hiç gerek yok kontrole gelin. telaş yapmayın dedi. 
farkındaydım doktorum ilk kez bu denli rahat davranıyordu.
işime geldi bu geri dönüş dinlenmek istiyordum.

Annemle otobüse bindik. yolda bile konuşmadan bize geldik , doğumun ağırlı bir yana alerjik bronşitin de etkisi ile oksürük krizlerim artmıştı yaklaşık 1 haftadır öksürmekten , hapşurmaktan uyuyamıyordum. çarşamba günü gittiğim kuzenimde herkes bana değişik davranıyordu dinlen , ayaklarını uzat , ( meğer hepsi doğum vaktimin geldiğini anlamış bile )
annem koltukta bende karşısında koltuk tepesinde boynu bükük uyumuş kalmışız yaklaşık 2 saat uyumum. o uyku bana ne iyi geldi. Üst komşumun 10 dakikalığına 15 günlük kızını bırakmak için kapıyı çaldığında sinir oldum.  Neyse aldık bebeği içeriye . Annem konuşuyor sen gelme daha Nisa Duru bende komşu çocuklarını severim :D :D :D kızım o zaman kızdı demek ki :)

Neyse bende uyku falan kalmadı. Annem akşam yemeğimi yaptı kendisi için pazar alışverişine gitti . Eve gidip gitmeme konusunda kararsız kalsa bile iyi olduğumu görünce gitti. Gitmesi de iyi oldu dinlenmek sürekli yatmak istiyordum.
Babamla iş çıkışında konuşunca " neden kızı tek bıraktın git bende oraya geleyim yalnız kalmasın " demesi ile 1 saat sonra aradı geri geleceğini söyledi.
Öksürmek beni yoruyordu.  Sıcak bir duş almak için banyoya girdim.
Oda ne ? girmemle çıkmam bir oldu. sanki yeni çiş öğrenen bebekler gibi  idrar kaçırıyordum ama tutamıyordumda . akıyordu suyu açtım kapadım ve korktum çıktım emin olamayınca gene girdim gene aynısı evdekileri panik etmemek için gizliden annemi banyoya çağırdım.
Evet gelen suyumdu. Az da olsa akıyordu. okuduklarıma göre 24 saat içinde bebeğime kavuşmam gerekliydi. 
Annem sakin olmam gerektiğini söyleyip evi temizlemeye , ütüleri yapmaya başladı. Kadın bildiğin panik oldu :) Doğum başladı diyeceğim hiç sancım da yoktu.
babam,eşim,abim ise pür dikkat tv izliyorlardı benim ertesi güne doğuracak olmam ile pek alakaları yoktu. yaklaşık 2 saat sonra 23:00 gibi bindik arabaya gidelim dedik artık.
Ben gayet sakin suyum geldi doğumhaneye geldim deyince insanlar benden panik yukarı ameliyathane katına çıkardılar.. Üstelik sedye ile :)
Ebeler hemen muayene ye aldı. Gene çok tatlı bir kadın vardı.
Gelen suyum falanda değildi yanlış alarm yani !! :)
açılma fazlaydı ve kanamam vardı doktorum arandı başta onun hep sancısı var desede kanamayı duyunca hemen yatış yapıldı bu arada kv , kp ,görümcemler , yeğenler herkes geldi.  Gece de yaklaşık 3 saat ara ile yukarıya alınıp açıklığa bakıldı.
Sabaha kadar buradaydık , Doktorum yoktu. Sabaha gelecekti.
her şey yolundaydı ebeler inanılmaz ilgiliydi..

Doğuma girmeden 1 saat önce falan kahvaltı yaparken

24.01.2014 Cuma

Cuma Sabahı her şeyden habersiz hala doktor gelecek doğum olacak mı diye  bakacak ona göre eve gideceğim diye bekliyordum ben oysaki beni alıp artık doğuma götürüyorlardı

Sabah 7 gibi lavman yapıldı bu hayatımda yaşadığım en kötü duyguydu , ilk kez yaptırdım.
bide kahvaltı diye getirdiler petibör ve açık çay durum vahim doyar mıyım ben onunla arkadaş :)
annem , hakan yanımda mutlu mesut kapı önünde resimler çekildim hala gülüyordum ama kızımdan ayrılacağımdan bir haberim sancım yok çünkü.
Doğumhaneye aldılar beni , bu saatten sonra dışarıdaki insanlarla alakam bitti. Ebeler nst odasına yatırdı. suni sancı taktılar artık sancım başlamıştı canım yanıyordu içimdeki canavar bi çıkıyor bir giriyordu bi melek oluyordum bi canavar :)
bu sancı garip bir şey sürekli tuvaletim geldi demeye başladım ahh e ebeler her defasında yok deselerde kaldırıp götürdüler beni lavobaya :)
Doktorum arayıp yolda olduğunu söyleyip beni rahatlatmıştı.
Beklenmedik bir şey oluyordu açılmam bir anda hızlandı doktorum trafikteydi.
Dışarıda ananeme beni görmek istediğini söyleyince doktor terliklerini giyip 2  dk kapıya çıkıyorum. Eşim , babam , annem , abim , ananem , dedem kapıda 1 defalık ananem için izin veriyorlar kapıya çıkmam sonra gelen kayınvalide , kayınpeder ve diğerlerini göremiyorum.

Ebeler sancım olduğunda yetişecek korkma deseler bile  o çatala alınınca içim daha ürperiyor. Ebe suyumu patlatıyor . Sancım daha da artıyor böyle bir şey yok diyorum kendi kendime. Kendi aralarında konuşan ebeler kafası gözüküyor az kaldı deyip başka doktor çağırmayı düşünüyorlar. Son raddem bu oluyor. Hemen epidural takın bana diyorum hemen. Başka doktor gelecek ise canım acıyacak hissetmeyim. Ebeler olmaz açılman çok dese de inat ediyorum. Doktorum aranıyor. Okey alınıyor. ( zorla )
Epidural takıldı anestezi uzmanı daha odadan çıkmadan doktorum geldi ( biraz boşa olmuştu )
Doktorun o yüzünü gördüm ya artık ne olursa olabilirdi. 
Osman Batur korktuğum farketmiş olacak ki yanımdan ayrılmadı son hazırlıklarını bile karşımda yaptı. iki adım ileri bile gitmedi.
Odaya geldi.  başlıyoruz herşey mükemmel diye motive etti beni dinle hemen bitecek dedi.


Evet ben hazırdım artık. Kızıma kavuşmalıydım. Ben onu kollarıma almaya tamamen hazırdım.

sancılarımı görüyordu arkamdaki ekrandan , o gelmeden söylüyordu bende geldiği anda hissediyordum..
1. ıkınma geliyor dedi ama ben korktum yapamadım.. Ne yapacağımı bilemedim ağrı sızı ile atlattım.
2. ıkınma güçlü ol dedi ama yok gücüm yoktu tek istediğim uyumaktı ( evet hala yorgundum )
3. ıkınma bu kez öyle bir güç geldi ki anlatamam ebe yanımda destek veriyordu nefes alışverişinde yanımdaki kızımın ebesinin kolunu tuttum. Gül koklar gibi mum üfler gibi nefes alacaksın diyordu. yarım yamalık duyuyordum.
bu kez olacak dedim ve var gücümle ıkındım. Dışarıdaki insanlar bile doğdu demiş benim bağırmama ve kızımın ağlamasına
son nefesimi verdiğimde kızımın ağlamasını duydum şaşkındım herkesin normal doğum yapamazsın dedikleri ben kızımı doğurmuştum , o sağlıklıydı , çok güzeldi karşımda hala bana bağlı bekliyordu.. çirkin bembayaz suratı ile duruyordu.
göbek bağını kestiler sarıp hemen yanıma getirdiler.
anneliğin heycanı ile " yaklaştırmayın hastayım dedim " herkes kahkaha attı artık bir birdik ayrı kalamazdık. Ebe sağlık kontrolleri için içeriye götürdü sesini duyuyordum. O ara eşiydi. Omzu takıldığı için atılan dikişlerim derken benim işlemlerim sürüyordu.
Kızımı tekrar getirdiler. bende kızımda hazırdık. Kızım benden önce indi aşağıya.
Aşağıda büyük bir aşkla önce babası sonra diğer aile fertleri bekliyordu. 2 dk gösterip giyinmeye götürmüşler.


Odaya getirmek için asansöre bindiğimde kızımın 3750 kg olduğunu öğrendim.
3 kg fazla olursa doğurmam dediğim için doktorum söylememiş sanırım. yada son 15 günde güzel kilo almış bilemiyorum.
Hastane odasına gelip yatmam ile kızım emmeye geldi hemen. Sonrası muamme hala bir aşk ile yaşıyoruz.




Annelik.mi ?
Hayatımda yaptığım en güzel şey sensin bebeğim ,
gülüşün , bakışın , herşeyin bambaşka keşke yazsam da bu sevgiyi anlatabilsem.

BEKLENEN GÜN GELDI

Ben ne yapmışım böyle üzerinden aylar aylar geçmiş. Kızım yarın 5. Ayini bitiriyor.
Anne olmak ne muthis bir seymis diyorum bilen bilir zaten o duygu ancak yasaninca anlasilirmis.

Bir 24 ocak sabahi geldi dünyamıza tam istedigim gibi normal doğum oldu detaylari böyle ayak üstü olmaz.

Ama o geldi ya artik
eksik olan her yanim tamam
aciyan yaralarim sarıldı
can sıkıntım kalmadı
Korku mu oda ne tek korkum sensizlik.
Seni Dünyalardan herseyden çok seviyorum annem..

Rabbim kimsenin kucağıni boş birakmasin
Iyi ki geldin sen bize melek yüzlüm annesinin kara kızı. 

36. HAFTA ENERJİ PATLAMASI

Son 4 haftanın habercisi 36. hafta ne mutlu bana
bu hafta doktor kontrolümüze gittik şaşırttı bizi nst bağlansın öyle gelsin demiş normalde öncesinde söylüyordu ve hiç bağlayacak beklentim de yoktu.
neyse gittik bağlandık geldik nst öncesinde hastanenin ebelerine bayıldım inanılmaz tatlı dilli ve güler yüzlü benim kızın hareketlerinden dolayı fazlasıyla sancım cıktı ebe 37. haftaya dayanmaz bu dedi ama doktor ise onlar hareket sancı değil deyince içim daha rahat etti.
artık hangisi doğru diyor göreceğiz.

Bu ay 4 kilo aldım tabiki Osman bey fazlasıyla kızdı :) biliyordum böyle olacağını da ama napıyım  kızım da 2850 gram gayet iyi nazik bir kız çocuğu.

Ultrasonda görmek tabi ki artık yetmiyor dokunmak istiyoruz ama bekliyoruz zamanını da :)

37. hafta yeni den kontrol + nst
38. hafta kontrol + nst + çatı muayene

sonra her an gelme ihtimali yüksek hiç problem değil yeterki bu hafta daha dayansın beklesin.

Cuma günü evim temizlenecek kızımın odası artık tam bir oda olacak :) sonra istediği anda gelsin no problem :)

1,5 haftadır evdeyim eskisi gibi depresyona girecek fırsatım olmuyor sanki yine de belli olmaz bana. :)
ev hanımlığını yalan yok sevmedim uzun süreli olunca sıkıcı oluyor.
Ev gezmesini ise hiç hiç sevmedim gereksiz kaloriler - bol dedikodular falan bugün resmen ruhuma öküz oturdu :)

Kızıma seslenmek istiyorum lüften 40. haftanı bekleme sağlıkla gel kuzum nasıl sıkılıyorum bir bilse gel de odak noktam ol sadece seninle geçireyim zamanımı :)

GERGİNİM DOKUNMAYIN !!

Tam 5 gündür evdeyim neredeyse saatleri sayacağım.
çünkü fazlasıyla mutsuzum bu nasıl bir eziyet diyorum kendi kendime 8 yıl boyunca çalışınca 8 gün bile evde oturmak istemiyor insan
evde oturup yatsam yada tv keyfi falan yapsam diyeceğim kendi kendime boş boş duruyorum izne çıktım 2 gün misafir ağırladım 2 gün hafta sonu ile geçti yani aslına bakarsan hep full doluyum
ama sanki işten çıktığımdan beri gereksiz biriymişim gibi geliyor.

aslında fazla uzun uzun yazmaya gerek yok bu hamilelik hormonları dedikleri illet beni aldı sardı.
bildiğin bu günlerimi kendime eziyet ediyorum.

Son gezeceğim keyifli günler ama ben bildiğin işkence ediyorum işte kendime nasıl geçineceğiz , nasıl evde olacağım , nasıl anne olacağım , nasıl geçecek bu günlerim , kızımdan nasıl ayrılacağım derken çıldırıyorum.

sanki ilk doğum iznine çıkan benim ve dünyanın sonuna geldik gibi davranıyorum.

ahanda böyle biriyim işte kendi kendimi eleştirip yerle bir vurabilirim.







Kızımı da özledim zaten stresim hallerim var benim bulaşmayın bana !!!
Cumartesi gidip prensesimi göreceğim inşallah bal suratlı minik kızım benim. 

BUGÜN SON İŞ GÜNÜM

Aniden çıkan 1 haftalık yıllık izin sebebi ile iznime 1 hafta erken başlıyorum. ay sonuna kadar çalışmam gerekirdi belki ama hiç gerek yok çıkarım izne yatarım evde ohhh miss !! :)
İlk başlar biliyorum zor gelecek daha şimdiden kendimi işe yaramazın teki ilan ettim diyebilirim maddi özgürlüğü olan birisi içinde maaş alamayacak olmak elbette zor olacak artık kalkacağız üstesinden napalım
Fazla olumsuz düşünmemek lazım değil mi ama ?

bundan sonra ne yapacağımı merak edenler için

Her sabaha kızımın odasına gideceğim Rengarenk çiçekler açan mis gibi kıyafetleri kokan babası ile özenle hazırladığımız o pamuk odaya bakıcam iç geçireceğim gelsen de burada yatsan diye tabi sonra ekleyeceğim acele de etme her şey bitsin iyice büyü sağlıkla gel diye. :)

sabahları yada belki kahvaltıdan sonra bilmiyorum aşağı sahilde yaşlı teyzelere ayak uyduracağım kalın kalın giyinip muhtemelen eşimin montlarına sulanacağım 30*40 dakikalık yürüyüşler yapıp normal doğumu kolaylaştıracağına daha çok inanacağım.

Evde ki ufak tefek detaylarımı çekmecelerimi falan düzenlerim

Yeni yılda kocamla baş başa güzel bir vakit geçirmeliyim. hatta ocak ayından sonra aileler ile bir süre görüşmemeyi bile düşünüyorum sonra sıkı fıkı olacağız zaten birlikte film , uyku , tv , çekirdek keyfi yapıp 2 kişilik ailemizin tadını çıkartmalıyım.

Mutlaka sık sık teyzeme giderim herhalde yani !! aybars beyi ısırmak sıkıştırmak lazım :)

2014 yılı için harika dileklerde bulunmalıyım bu yıl gerçekten bizim yılımız olacak yeni yıl hediyem yolda
artık gelsin kollarıma sıcaklığını hissedeyim :)

Ocağın ilk haftası hiç bir bilgi vermeyen doktoruma gitmeliyim kontrolüm var artık ne der ne yapar bilmiyorum hiç doğurmayacağım gibi davranıyor :) :)

Ocağın 2. haftası gibi sanırım büyük bir temizlik yaptıracağım sonra heyecanla kızımı beklerim.

Gördüğün gibi zaman geldi ve geçti :) Elimi çabuk tutup evde olduğum günlerin tadını çıkartmam lazım.

35. HAFTA MUTLU AMA MUTSUZ

35. hafta ile başladık pazartesi gününe doğuma yaklaştığımı fark ediyorum ama fazla umursamıyorum.
Bu haftaya yine grip olarak başladım en kötüsü de sanırım bu oldu hafta sonu grip olarak geçirdim. Gece hiç uyuyamadım bedenim uyuyordu ama beynim ise

* mevlüt te dağıtacaklar yetecek mi ?
* Gelenlerle nasıl hizmet etmeliyim ?
* Ben ne giyeceğim ?
* O zamana zayıflamış olur muyum gibi saçma sapan şeyler ile geçti ?
* Bu arada yine kızımı gördüm doğum yaptğımı sağlıkla kucağıma aldığımı falan filan...

Anlayacağın bugüne pek iyi başlamadım.










Bide işin diğer boyutu var yarın işyerinde ki son günüm. , bu anı öyle çok bekledim ki havalara uçmam lazım aslında biliyorum ama içimde garip bir hüzün var işte 2006 yılından bu yana aynı yerdeyim şimdi ise bir süre evde olacağım.

2011 yılından beri hayalim buydu evde olmak sabah erkenden kalkıp işe gelmemek evde evim ve eşimle ilgilenmek ama şimdi bu kötü olacak gibi geliyor sıkılacak , hatta evde zamanı hiç güzel geçiremeyecekmişim gibi gözüküyor inşallah yanılırım.
kendimi işe yaramayan birisi gibi görmeye başladım bile..

Sana gelince miniğim ;

Hareketlerinle hala çok mutluyum ama kesme devamlı tekmele :) böyle çok keyifliyim.
her zaman olduğu gibi heycanla bekliyorum seni.

Bu hafta biraz kendimi hantallaşmış hissediyorum. tam bir hamile gibi şişmiş sabah ellerimin şiştiğini farkettim.
Gece kalktığımda da yüzüm çok şiş geldi gözüme baban  eeee yersen olacağı bu diyor ama napalım :D
kabul bu aralar pek fazla yer oldum :) ama napalım yemediğim günlere saysınlar :)

İlk Kilomuz : 54 Kg

35 haftamız da ise ; 65,5 Kg 


Kavuşmamıza 41 gün kalmış ( o kadar kalır mısın bilmiyorum )

İzne çıkmama da 1 gün kaldı 

ANNENDEN MEKTUP VAR

Bal Peteği , 

Önceden mucize nedir deseler o ne ya der geçerdim !! 

şimdi ise Mucize = Nisa Duru diyebilirim varlığın , geleceğin , yaşayacaklarımız 

bunların hepsi gerçek bir mucize bunun adı sensin. 

Bu Aybars abin var ya onu ne zaman alsam kucağıma seni daha çok özlüyorum sanki yeter artık diyorum gel 

230 gündür içeri de büyüdüğün yeter çık dışarı görelim seni de diyorum kısacası ben seni çok özlüyorum..

Tabi sonra hemen vazgeçiyorum büyüdü geliş toparlan zamanında sağlıkla mutlulukla gel beklerim ben bunca zaman beklemişim kuzum 45 gün kaldı zaten en fazla sonra bir arada olacağız. 

Artık 5 duyun da gelişti gerçekten kocaman oldun sen. 

yani konuşmalarımızı duyuyorsun bunun için sana bol bol şarkı söylüyorum sende içeri de sanki dans ediyorsun bir oraya bir buraya gidiyorsun senin için yaptıklarımızı anlatıyorum bunu aldık böyle yapacağım diye.. 

En güzeli de hissediyorsun soldan soldan çıkardığın o ayaklarını tuttuğum da tepki veriyorsun kendini geri çekiyorsun ben elimi çekince ise yeniden itiyorsun sanki benimle oyun oynuyorsun :)

Gece yatınca 10*15 karnımı seviyorum elimle ovuyorum hiç hareket etmiyorsun elimi çektiğim anda hızla tekmelemeye , oynamaya başlıyorsun acaba kızıyor musun bilmiyorum :) 

İçeri de işler kesat kuzucum sıkıştın kaldın oralara ikimiz de acı çekiyoruz ama napalım san söz gelince en güzel en rahat yataklarda yatırıcam seni :D tabi kendimi de böyle gerile gerile uyumak istiyorum :) 

gece hiç uyanmadan , tuvalete gitmeden , acıkmadan falan :) sen gelince bir süre daha zor ama napalım :D

Tabi ki seni çok seviyorum minik aşkım. 

SEN ALLAH' IN BİR LUTFUSUN

Sen Allahin bir lutfusun

Gözlerimin nurusun

Seni gören sifa bulur

Gelde gönlüm sifa bulsun

Seni seven aski bulur

Gelde gönlüm aska doysun

Biliyorum yüregin beni ister

O zaman bu biçare niye bekler

(Geliverde gül yüzünü göster)

Burada bir garip seni bekler

Gel sevindir su garibi

Gelde üzme bu garibi

OYUN HALIMIZ VE SEPETİMİZ

Minik kızımın artık bir sepeti de var .

Başlarda kirli sepeti olarak kullanırız sanırım uzun bir süre kıyafetlerini ayrı yıkamayı düşünüyorum.

İleri de de oyuncak sepeti için ideal

Eminönü sepetçiler çarşısında 50 TL 

34. HAFTA KABURGAM DA YAŞAYAN MİNİK PRENSES

Günaydın
işte geldik buradayız biz bu işte ustayız !! :) :)

Mutlu mesut geçen 33. haftanın sonunda ki hala tabi ki mutluyum..

Bu haftayı biraz zor geçirdik yalan yok.

9 aralıkta 32. hafta raporumuzu aldık bahsetmiştim.

Salı çalıştım. ama ne çalışma sağ kaburgamın ağrısından bi aşağı bir yukarı derken akşam ettik.

Çarşamba - Perşembe ise kar ve keyif nedeniyle e birazda ağrılar ile evde yattım işe gitmedim ev yokuşta olunca aşağı inmeye korkuyor insan
ee bide ben mi çalışacağım modun dayım.

Cuma yeniden iş kısacası 3 günlük hafta içi tatili bana iyi geldi.

şimdi mi ?

Kaldı 16 günümüz sonra hayırlısı ile kızımla evde biraz keyif biraz uyku ile geçirmeyi planlıyoruz :)

Kaburga ağrısı demişken yatmadığım sürece geçmeyen bir ağrı tarifi yok bu konu ile ilgili doktorumu da aradım

aldığım cevap " tedavi yöntemini bulmuşsun yat dinlen gerekirse gel çalışamaz raporunu al " şaka mı bu adam hiç bilmiyorum :) :) :)

Cuma günü hareket etmemesinden korkup akşam g.o.p taki başka bir hastaneye gittik gece kadın doğum doktoru var eve de yakın maksat kızımın sağlıklı olduğunu görmekti.

yattım ultrasonda bakacakken pat kızım tekme attı şaka gibi :) doktor bile şaşırdı sizi görmek istiyor demek diyor :)
Sağlığı , keyfi pek yerinde kaburga ağrılarımızın da sebebi Nisa duru hanımın poposu ve ayaklarıymış her şey yolunda yani :)

33+1 yani bu haftamda sanki sancım biraz daha geçmiş gibi çok şükür diyelim bu haftadan sonra biliyorum devamlı bir yerim ağrıyacak sancı olacak bunlar başlangıçları :) büyüyen bedenim ve tabi ki prensesim ile aynı bedene sığamamaya başlıyoruz.

İlk Kilomuz : 54 Kg

31. haftamız da ise ; 64,5 Kg 

Nisa Duru Kilo : 2070 Gram 

Kavuşmamıza 48 gün kalmış ( o kadar kalır mısın bilmiyorum )

İzne çıkmama da 16 gün kaldı 

MEVLÜT TAKIMI

İkisini de görünce hayran oldum 

seni içinde hayal bile edemiyorum bunun için de ve benim kollarım da

Sağlıkla gel prensesim.

32+1 ZORLA ÇALIŞABİLİR İZNİ

Sonunda ilk iznimi aldım .
Tabi ki de kızımın sağlığının yerinde olmasına her şeyin iyi olmasına sevindim ama ,
Çalışamazsın dese sanki bir kat daha sevinirdim ne yalan söyleyeyim. bildiğin zorla çalışabilir raporu aldım.

Bu meret raporu sata göre alabiliyoruz ( ne çok kafa patlattım bunun için )
32+0 ile 32+6 zamanları arasında yani muayene oluyorsun sonra doktor tamam yazalım diyor bitti.
Ne eline bir kağıt veriyor al bunu muhasebeye ver diye nede başka bir şey her ey yolunda dedi ve yolladı.

Bize gelince ağrılarım gittikçe çoğalıyor ama çalışmaya devam kendi yaptığım plana göre 06.01.2014 tarihin de izne ayrılacağım 36+1 haftalıkken o kadar dayanabileceğimi düşünüyorum.
biraz isyan , biraz mutluluk , ağrı sızı derken geçecek bu günlerde 26 gün kaldı şunun şurasında evde olma zamanım geldi ama ha gayret diyoruz ve kendi kendimize gaz verip çalışıyoruz :D

Kızımın boynunda kordun hala duruyor bu hafta bana göre fazla bir kilo almamış geçen sefer 1800 gramdı
çok fazla dendiği için sağlıklı beslenmeyi resmen kestim buda nisa duru hanımı etkiledi şimdi yine düzgün yemekler yeme zamanı :) kilolu olmak zorunda değil zaten sağlıklı beslensin yeterli :)

BURADA yazdığım gibi yapacak işimiz fazla derken bir kısmını hallettik bile odamıza sticker yaptık , Kızımın kıyafetlerini ütüledik gardolabın içine yerleştirdik , hastane bavulumu hazırladık.
Bunlar için ayrıca bir post yaparım neler koydum ne yaptım detaylı olması adına :)



İlk Kilomuz : 54 Kg

31. haftamız da ise ; 64 Kg 

Nisa Duru Kilo : 1919 Gram ( Atatürk Samsuna çıktı )


Doğum için ( 54 ) Sakarya ya selamlar 

İzne ayrılmama ( 26 ) Eskişehir e selamlar 

FARKLI AÇILAR İLE KIZIM VE BEN

İşte yandan önden ve tepeden bir hamile göbeği 31+3 günlüğüm şuanda artık düz 32 deyince zaman hızlı geçiyor gibi geliyor net gün hesabı yapıyorum doğuma yaklaştıkça daha saat hesabı bile yapabilirim.

Evde yapacak işlerim biraz fazla olunca ve işin içinden bu göbekle tek başıma çıkamayacağımı bildiğim için çevremdeki insanlara iyi davranmaya başladım napabilirim o insanlar bana ileri de daha fazla lazım. :D :D

* odasına sticker yapılacak
* Kızımın kıyafetleri ütülenecek
* Mutfak Dolapları temizlenecek
* Gardolabın içi düzenlenecek
* Yatak örtüsü kuru temizlemeye verilecek
* Evi dip bucak komple temizlenecek
* Şeker hamuru kurabiyeleri yapılacak
* Kuaföre gitmem lazım en kısa sürede bakıma girmek istiyorum

zamanın yaklaştığını anladıkça aman Allah'ım sanki hiç birine yetişmeyecek gibi geliyor...

32. hafta raporumu pazartesi günü alıyorum istemeye istemeye çalışabilir raporu alacağım evde yatmak varken..  :D

32. HAFTA AMA 31+1 GÜN HAMİLELİK

Bu hafta içine açıklık getirmek adına başlığı detaylı yazmak istedim.
32. hafta içindeyim ama 31+1 günlük hamileyim hesaplamalar hamilelik işinde böyle oluyor işte.

yani bu durumda haftaya 9 aralıkta 32+1 iken rapor almaya gideceğim.

Seni eskisine göre daha fazla merakla ve heyecanla bekliyorum prensesim odana her girdiğimde zamanın daha hızlı geçmesini istiyorum. Sayılı gün çabuk geçermiş babanla gün saymaya başladık bile

Bu hafta neden bilmiyorum ama içimde huzursuzluk var memnun olamıyorum hiç bir şeyden sanki sana bakamam gibi geliyor acaba erken mi karar verdik diyorum bebek işine oysa tam zamanıydı bizim için ilk duyduğumuz da keşke daha önce yapsaydık bile dedik.

Duygularım  , düşüncelerim yine böyle karma karışık ama biliyorum geçecek insan kaç kere bebek bekler ki
seninle geçen günlerimin kıymetini daha fazla bilmek istiyorum.

Şafak Doğuma kadar 62 TUNCELİ ye selamlar.

İzin günüme kadar ise 29 NİĞDE ye selamlar 

EVİM MİS GİBİ KOKTU

Büyük bir heyecanla bekliyordum bunların yıkanıp çamaşırlık ta asılı olduğu günü 

O gün dünmüş sanırım annemle eve gider gitmez ayırdık hepsini yıkadık 

minicik parçaları severek hatta bide onlarla konuşarak yıkadık. 

Bunlarda çoraplarımız patikler imiz ve eldivenlerimiz 

evim mis gibi huzur mutluluk kokuyor. 

TOMBUL KIZIM

Özlenen ve beklenen doktor ziyaretimizi yaptık.
Perşembe gidecektik hadi 1 gün önce olsun çarşamba yapalım dedik sonra annem bende geleceğim salı olsun deyince işime geldi 1 gün daha öne aldım. ve gittim gördüm kızımı.

Doktor yine çok yoğundu 3 ameliyata girmiş 15:45 randevuya 16:45 e yakın girebildik.
ultrasona gelirken bacaklarımdaki ödeme bakıyor ve kötü buldu bacaklarında ödem var tuzu kes dedi direk
oysa tuzlu tüketmeyen ben nasıl böyle oldu bilmiyorum ki..
Kırmızı et yemek için dışarıdan yiyoruz sanırım ondan dolayı oluyor yada iş yerinde ayaklarım sürekli sallanıyor oda etki etmiş olabilir hiç anlamadım..

3 kg aldım bu ay doktor buna da kızdı artık beni gaza getirmek için mi kızdı yoksa çok mu buldu bilmiyorum.
akşamları ve hafta sonları yürüyüş yapmam lazım hiç yürümüyorum kendimi hantallaşmış hissediyorum.

Kızımın kilosuna gelince anası ile yarış halinde 1800 gram olmuş MAŞALLAH beklediğimden biraz fazla geldi gözüme
eee her akşam muzlu sütler , bardak bardak sütler içersem sonucu böyle oluyor sanırım alsın bakalım kuzucuk büyüsün nasıl çıkacağını hiç düşünmüyor ama bakalım :)
İlk Kilomuz : 54 Kg
31. haftamız da ise ; 63 Kg 

ANLAMLI HEDİYELER

Kadınlar kulübü bana her zaman yeni bir kız kardeş kazandırdı sağ olsun.
Orada tanıdıklarımdan da hiç pişman olmadım bazıları hariç tabi onlar zaten listem de çoktan elendi çevremde yoklar bile.

Canım benim bugün bunları görünce inanılmaz mutlu oldum.
senin için basit ama benim için çok önemli ve değerli hepsi ellerine kollarına sağlık harika olmuşlar.

Şirin kutusu ve yazıları Nisa Duru çok şanslı senin gibi teyzesi olduğu için :)

Anlamlı tacım ay ben anne mi oluyorum yahu :)

Yamuk prensese çok yakışacak :) 

doğsa da görsek üstünde :) 

Canım ne anlamlı yazılar bunlar böyle :)

harika :)

Nisa Duru dan bana da fırsat gelmiş 

canım benim beni de düşünmüş :)

En anlamlısı sanırım bu 

mesajı aldım ben 

böyle hediye keçe isteyenler bu kızla irtibata geçin pişman olmazsınız 

Facebook adresi

Blog adresi

31. HAFTA HORMONLARIM TAVAN KENDİM YERLE BİRİM

Günaydın geriye kalan 69 gün 9 hafta ile karşınızdayım.

Her hafta böyle resim çekilip ekleyip bir şeyler yazmak keyifli yalan değil!!
ama bu hafta bu ben değilim sanki hamilelik hormonları beni ele geçirdi aldı yuttu öyle güzel kuruyorum ki kafamda sonra kendim bile buna inanıyorum hormon belasının etkisi geçince kendi kendime gülüyorum o ayrı bu sorunlar ne zaman geçer nasıl düzelirim hiç bilmiyorum

Mesela ;

* Hafta sonu gereksiz bir konuyu taktım kafama tam 3 saat ağladım eşim eve geldiğinde gözlerim kıpkırmızı yüzüm şiş şekilde karşıladım.
Ne varsa kocam da var tabi ki sağ olsun ortaköy e gezmeye götürdü beni kendime geldim toparlandım.

* Bu sabah içimde kıskanç bir kadın olduğunu fark ettim.
Baktım eşim mavi kravatını takmış ve gömleği takımı ile çok yakışmış.
İçimden hiç olmamış bu böyle deyip hakkı bulut gibi giydirip işe göndermek geçti. sonra yapma etme dedim frenledim kendimi.

* Geçen gün de kendi ellerimle aldığım montu giydirmedim gittim başka eski bir montunun daha iyi olacağını söyledim. Tabi bunu çaktırmadan yaptım ama inanın sonrasında çok zevk aldım :)
Hayat eşim için cidden zor kalan 9 haftayı nasıl geçirecek benimle bilmiyorum.

* Hafta sonu biraz daha kafam da kursaydım eşimin kızımı sevmediğini bile düşünecektim.
İstiyorum ki adam her fırsatta seviyorum desin bende bir daha söyle diyeyim. hayat Türk filmi gibi değil tabi.

* Sıkıntım sadece eşime değil tabi ki yerime başlayan kızın da resmen burnundan getiriyorum kendimi pamuk prenses ve 7 cücelerdeki cadı gibi hissediyorum.

bunları yaptıktan sonra bazen üzülüyorum bazen ohhh canıma değsin diyorum.

30. haftadan 31. haftaya geçerken neler yaşamışım ben böyle yine de içimde büyüttüğüm kızımla biz mutluyuz.

O içeri de büyüyor genişliyor hatta yavaş yavaş sığamıyor da sağ tarafım çökmüş durumda oraya kuruldu sabah akşam gece sürekli orada .

Perşembe gününe randevu almak ve 1 ayın sonunda kızımla karşılaşmak istiyorum. Çok ÖZLEDİM..

KIŞIN HAMİLE OLMAK

Kışın hamile olmak zor zanaat hele bide havanın tam kış havası olmadığını henüz bunların güzel günler olduğunu düşünürsek daha da zor ,

Kar , yağmur , çamur daha bunlarla tam tanışmadık mümkünse doğum olana kadar da olmasın bebeğimi kucağıma alınca zaten 40 gün evdeyim o zaman yağabilir bak benim için hiç sıkıntı değil.

Kışın hamile olmanın zor yanları var tabi ki karlı hava da yürümek , bebeğini üşütmeden sarıp sarmalamak , kat kat giyinmek fakat olumlu yanları daha fazla

* balık açısından zengin bir mevsim dilediğimce yiyebilirim

* Et, kuru baklagiller de genelde kışın daha fazla tüketilir ve bu bebek için çok yararlıdır.

* En önemlisi C Vitamini manav da pazar da istemediğim kadar var sanırım.

* Rahat bol kıyafetler için huzurlu olmak .


Dip NOT : Yazıdan da anlaşıldığı gibi hamile demek yemek yemek demek aklım fikrim yemek yemekte. :)

30. HAFTA NOHUT YUTMUŞ SOLUCAN MODU

Bugün ayrı bir heyecan var sanki içim de

Yüzdüm yüzdüm yavaştan kuyruğa dokunmaya başladım. henüz sonuna tam gelemedik ama olsun geriye 10 hafta bıraktık buda büyük bir başarı yani bizim için

İlk öğrendiğimde 4 haftalık minik bir mısır tanesiydin
kusmalar , bulantılar , zayıflamalar , serumlar  derken 4,5 ay geçirdik aynı beden içinde
şimdi geçmişe dönüp baktığımda sanki hiç onlar yaşanmamış gibiyim o ayrı !
hep harika bir hamilelik geçmiş gibiyim ! Ne mutlu bize güzel kızım. 

5. ay ile karnım çıkmaya başlayınca evet hamileyim de demeye başladım. bu ayrı bir mutluluktu benim için

Büyüdük büyüdük genişledik resimlerimizde netleştik çok zevkliydi seni net görebilmek.

Şimdi ise kocaman göbeğim 1 kilonun üzerindeki ağırlığın ile ben artık hep buradayım diyorsun
ve inan beni yine çok mutlu ediyorsun. 

Hareketlerin saatte 10 olması gerekirken maşallah 20 yi buluyor neredeyse
doğumdan sonra bunu hissedememek nedense şimdiden üzüyor beni.

Bugün bizim için yapılan yorum harikaydı nohut yutmuş solucan gerçekten büyürken göbeğimde komikleşiyor. Futbol topu gibisin elimi çeksem pat yere düşecek gibi.

Böyle işte kızım sana kavuşmak için artık neredeyse günleri sayıyorum asker şafağı gibi plakalara bile düştüm. 

Tahmini Doğuma 76 gün kaldı IĞDIR'a selamlar ... 

Tahmini İzne ayrılış 47 ( benim kendi hesaplamam )

İlk Kilomuz : 54 Kg

30. haftamız da ise ; 61  Kg

TWİGY HOŞGELDİN BEBEK

Canım Eşimden mükemmel bir hediye
Hastane çantamızı hazırlarken içine girecekler listesine eklendi bile :)

Hoşgeldin Bebeğimiz..

HASTANE ÇIKIŞI HEDİYELERİMİZ

Senin gelişini kutlamak için yapmak istediğim öyle çok şey var ki

Herkese müjdelemek istiyorum. 

En önemlisi sağlıkla sıhhatle gelmen tabi ki yoksa hepsi küçük bir bahane. 

Minik şişelerimizi Eminönünden tanesi 1 TL aldım. 

Sticker lar stickerbaskı sitesinden 100 Tanesi 20 TL 

Çilek kokulu kolonyamız 2 LT 30 TL

Kurdela 1 TL 

Toplam 40 adet hazırladık. 

Ailemiz de çoluk çocuk öyle çok fazla ki maşallah!!

Onları da düşünelim dedik 

30 Tane Şeker 18 TL 

Şimdilik hazırlıklarımız böyle işte şeker hamurundan kurabiye yapmak istiyorum 

olur mu olmaz mı hiç bilmiyorum