Dayımız Evlendi.

Merhaba , 

Eğer yeni işe başlayacak yada başlayan birisi isen lütfen okumayın kafa karıştırıp gönül kırmak istemiyorum :(

Bu izin dönüşü bana yaramadı. (Hangisi yaradı bilmiyorum ya o ayrı ) 

 Ekim ayında da abimi evlendirmek ve kızımla doyasıya vakit geçirmek için yeniden izne ayrıldım.  işin içinde düğün telaşı olunca kıza bakacak adam lazım oluyor.. 

Doyasıya bir hafta geçirdik , gezdik eğlendik ve büyüdükçe kızımla vakit geçirmenin keyfine varmaya başladım. 

20 aylık yer cücesi beni gün içinde eğlendiriyor  , güldürüyordu. 

86 cm boyu ile beni taklit ediyordu kelimelerimi hareketlerimi kızsam bile bir anda sarılıp koklaşıyorduk. 

Siz bu resme bakınca ne görüyorsunuz bilmem. 

ama ben bir evladın annesine özlemini görüyorum

ben çok izin kullandım , işe geri döndüm ama bu başkaydı. 

Sabah kalkınca beni gören Nisa Duru mutluluğunu anneeeem diye sarılarak belli ediyordu mesela , bu resimde o sabahlardan birisinde çekildi.

her sabah böyle sarmaş dolaş sarılarak güne başladık mesela .. 

Birlikte çokça gezdik. 

izne çıkmamın diğer nedeni de buydu zaten beraber gezecek eğlenecektik 

hava durumunun bir anda değişmesi ile tam istediğim gibi olmadı ama keyifliydi.. 

Düğün telaşımızda bitti çok şükür , güzel bir yuva kurdular.

İnşallah bundan sonrada hep böyle olurlar. ikinci resimde Nisa Duru ya kibar ol diyorum ( kendisi kibar ol dediğimizde dudaklarını böyle yapar ) yengesi de onu taklit ederken resim çekmişim çok hoşuma gitti ikisininde bu hali :) :)

Sonrasında anne kız fena hasta oluyoruz Nisa Duru ishal , kusma bende grip astım derken 3 raporlu evde dinlendik. çocuk oldu mu dinlenme kısmı yalan tabi ki. çok şükür sağlığımız artık yerinde.. 

 Böyle işte , 

çalışan anne olmak inişli çıkışlı bir yokuş , 

ben o yokuşun bu aralar iniş kısmındayım. 

çalışan anne olmaktan mutlu değilim. 

her defasında ileride iyiki çalıştım diyeceğim desem bile bu günlerim geri gelmeyecek en çok ona üzülüyorum.

bir ara kendimi ikinci çocuk yapıp 1 sene daha mı evde olup kızımla ilgilensem diye düşünürken buldum.. düşünün ikinci çocuğa ne gözle baktığımı :D

Sevgiler.. 

Çanakkale Geçilmez

Merhaba , 

Bu bayram arkadaşlarla Çanakkale - Saroz - Arabakonağı köyü - Gelibolu - Eceabat -Tekirdağ

turu yaptık. 

Ve gördüğümüz yerde göğsümüz kabara kabara ÇANAKKALE GEÇİLMEZ ..!! dedik. 

Bu yaşımızda buraya ancak gittiğimiz için utandık diyebilirim. 

Onca insan  , onca mezar ve daha niceleri bizler için savaşırken biz bu nesil kalkıp yeni gidiyoruz görmeye.. 

Görmeyen var ise mutlaka gitmeli.

Nisa Duru büyüdüğünde yani aklı erdiğinde göreceği ilk yer burası olmalı.

  

 

Her bir yer ayrı bir karpostal , ayrı bir anı 

baktığım her yerde içim titredi. Şehitlik abidesi ni gözümde daha küçük bir yer olarak hayal etmiştim. 

İlk gün Çanakkale Merkeze yakın olsun diye Gizem Pansiyon da kaldık. 

Pansiyon deyince yıkık dökük az kişilik bir yer hayal ettiğimizden yeri görünce bayıldık. 

Aldıkları parayı da fazlasıyla hak ediyorlar. Temizlik  , oda , genişlik  10 numara

kahvaltısı biraz az ama fazlasında da gözümüz yok :)

Bunlar bir bölümü düşün A harfi ile başlayıp Z harfine kadar memleketleri ile sıralanmış bir sürü kahramanı. 

okumaya vaktimiz asla yetmez. Bakmaya bile yetmiyor.. çünkü bitmiyor... 

Çanakkale savaşları sırasında bir Anzak askerin bir Türk şehidimizin başını Avustralya'ya götürüp mumyalayıp 87 yıl saklamış. Anzak torunu tarafından bulunan şehidimizin başı polise teslim edilir. Daha sonra Avustralya Gaziler Teşkilatı Geri Dönen Askerler Birliğinin Türk Bölüm başkanı Ramazan Altıntaş'a ulaştırılır. Kadife kutuda saklan şehidimizin başında hala biraz saç ve birkaç diş bulunmaktaydı. Şehidimizin sol gözün üstünde ve kafatasının arkasında kurşun delikleri vardı.10 Mart 2003 tarihinde Türk makamlarına teslim edilmiş ve 18 Mart 2003 tarihinde resmi törenlerde abide bahçesine defnedilmiştir.

Aslına bakarsak herkes biraz Çanakkaleli , herkes biraz oraya gönül vermiştir. 

biz extra bide eş durumundan Çanakkale - Bigalıyız. ( yavrum baban nereli nereden bu kaşın gözün temeli diyorum içimden ) 

Burası da eşim ve kızımın has memleketi Araba konağı köyü.. 

Soldaki Resim ; Caminin karşısı .Nisa Duru çok sevdi koşturup oynamayı. 

Sağdaki resim de 2,5 saat feribot kuyruğu beklerken biz. 

Oraya gidince mutlaka Mısır yiyin ısırdıkça resmen süt fışkırıyor ilk kez böylesini yedik. 

Çok geç geldiğimiz için feribot kuyruğundan denizin tadını çok çıkaramadık.

seneye inşallah daha uzun süre gidip kalmak isterim. 

Burada da  , Güneyli köyü , Mimoza Motel de kaldık. 

İşte burayı beğenmedik. Diğer yere göre daha pahalı , pis ve küçük bir yerdi.

Motel sahipleri ve pamuş köpekleri çok sevecen oldukları için laf etmiyorum :)

bir daha gitsek bir kahvelerini içer ama asla orada kalmazdım.. ;)

Gelibolu - İlhan Restaurant mekan olarak ta manzara olarak ta bir harika

Çanakkale dedin mi Balık geldiğinden akla biz tüm akşam yemeklerimiz de farklı çeşit Balık yedik. 

Bize Çifte Bayram

Selam 4. bayram ve babamızın doğum günü.. 

Kızım ile geçirdiğimiz yine şahane bir bayram çok şükür.

Biz Ramazan bayramında babannemize  ,  Kurban bayramında ise ananemize kahvaltıya gideriz. 

Bayram namazından hemen sonra çıktığımız için yaklaşık 11:00 e kadar kızım uyudu :)

 

Bayram çocuğumuz da hazır  , bu bayram kıyafet sponsorumuz babanne ile halamız oldu. 

ayakkabılarımız ise nu bebe  sık sık cevahir e giden ben nasıl keşfetmemişim bilmiyorum.

Bu bayram elleri öptük üstelik el öpüp para bile istedik :)

büyüyoruz.. :) bir şey anlamıyor paradan ama olsun alıp direk bana getiriyor yada çantama atıyor :)

20 aylık Nisa Duru ve babası 

8 aylık Nisa Duru ve babası

Bize çifte bayram. akşamına babamızın doğum gününü kutladık. 
hee bide unutmadan kızımda 20 aylık oldu. babası 33 yaşında :) 

Gözünü sevdiğimin programı timehop 1 sene önceki Nisa Duru ile şimdi ki nisa duru yu yanyana gösterdi bize :)

yavrum nasıl da büyümüş. 

İyi ki Doğdun Nisa Duru'nun Babası :)

Nisa Duru ile 4. Bayram

Selam ilk bayramımız..

Bir önceki posttan sonra hızlı geçiş yapıyorum.

Nisa Duru ile 4. bayramımıza geçiyoruz.

Bu sene bayramlıklarımız LCW 'den

 Bunlar da babaanne ile Halamızdan hediye gelen bayramlıklarımız 

Herkese Hayırlı Bayramlar. 

Nisa Duru ' nun İlk bayramı

Selam ilk bayramımız..

Annelikle birlikte bayramlarımız da değişti bizim. Önceleri kendim için planlar yapar evi temizler rutin işlerimi bitirirdim.

2014 temmuz ayındaki Ramazan bayramında ise önce kızımızı alıp tıkır tıkır bebek mağazalarını gezdik dolaştık. Bayramın ilk günü miniğimiz giysin diye ciciler aldık. Hatta biz bunun hayalini hamileyken kurduk. İlk bayramda gezeceğimizi , bayramlıklarını kafamızda kurduk.

Dolabında onlarca elbise , tayt , badi ,tulum var elbette ama bayramlar özel olmalı çocuklara. baştan aşağı yeni kıyafetlerle donanmalı heyecanla beklenmeli , şimdiler de bu kadar abartmıyoruz elbette ama aklı erdiği günlerde ve tabi elimizden de geldiğince bayramların heycanını eskisi gibi yaşatmak istiyorum.

Allah sağlık versin o günleri de görürüz inşallah.

Biraz geçmişe yolculuk yapalım. Nisa Duru'nun ilk bayramını anlatayım.

Bu yazı biraz geç yazıldığı için detayları ile anlatmam gerekli :)

Nisa Duru ilk bayramında 7 aylık bir tontişti :)

yaşıtlarından biraz şişko ama sevimli bir kuzuydu :) sürekli yattığı ve dönemediği için sanırım en güzel zamanlarımızdı o günler neyse ,

İlk bayramlıklarımız bunlar işte , tabi hayal ettiğim gibi olmadı

bu bayramlıklar kızıma ufak oldu giyemedi. Elbise ilk bayramlık anısı ile saklandı  Ayakkabı ise Ela kuzumuza hediye edildi :)

Sevgiler.

Günlerden Kesitler

Ne zaman sık sık yazacağım desem bir durgunluk , bir tutukluk geliyor hiç yazamıyorum. En son daha sık sık senden bahsedeceğim dedim gene yazamadım .

Kısa kısa bahsedelim geçen günlerden.

Zaman çok hızlı geçiyor gerçekten , 20. ayımıza az kaldı.. 2. yaşımıza kaldı 4,5 ay işte :) Vay be ! Zalimsin zaman kardeş :)

Nisa Duru'nun kardeşi oldu. (benden değil tabi ) üvey kardeş diyelim bir arada sık sık beraber büyüyecekler neler bekliyor bizi bilemiyorum :)

16.09.2015 gece ilk kez klozete adaptör ile çiş yaptık hiç beklemediğimiz bir anda sanırım artık üzerine düşmem gerekli. memeyi bırakmadan çiş eğitimi ne kadar doğru bilemiyorum araştırmam lazım. Hala alıştırma külodu alacağım.

Kızım henüz anlamasa da her bayram mutlaka bayramlıklarımızı alıyoruz bu yıl hala alamadık yarına anane ile alırız belki .. ( burada da paylaşıp saklayacağım. hatta biraz geçmişe gidip ilk bayramlığımızı da bulup paylaşayım bir ara )

Uyku düzenimiz çok bozuldu sanki eski Nisa Duru geri geldi. Gece uykusu en erken 2 oluyor ertesi gün işe zombi gibi gitmek bana kalıyor tabi ki de..

Kızınca  sırnaşmana bayılıyorum. Doğru değil ! ama kızdırmayı da seviyorum anne anne deyip sarılman beni eritiyor :D

2 yaş sendromu

Uzun zamandır sürekli sızlanmasını diştendir deyip sallamıyorum.
Gene mi diş be deyip geçtim hep , :) Şaka değil nereden bileyim kızımın 2 yaş sendromuna girdiğini aaaa !! :D


artık sızlanmaktan geçmiştik bir şeyi istediğinde olmasın gör bakalım ? kendini yerden yere atmalar , sürekli ağlamalar.


aramızda geçen bir diyalogtan bahsedeyim ;


Ben : Üzüm yemek ister misin ?
Kızım : Hayır anlamında baş salladı.
Ben : Tamam deyip hazırladığım tabağı mutfak tezgahına koydum. ( içeri geçmek içinde yürüdüm )
Kızım : Yerlere attı kendini , şaka değil ! attı üstüne bir de çığlık çığlığa üzüm tabağını gösterip ağladı.
Ben : Şok !!!


Ve daha niceleri okuduğum bloklarda 18. ay civarında başlayacağı yazıyordu cidden doğruymuş. bir kitapta da bu atakların yada sendromların adı ne halt ise hiç geçmeyeceğini okudum , bu acı haberi bende buradan yazayım..


Ben mi ne yapıyorum ?
* Ağlayıp bir şey istediğinde eğer cidden yapılmayacak bir şey ise misal ; ocakta kendi sütünü ısıtmasını istemesi gibi bırakıyorum ağlıyor görmüyorum duymuyorum o anda karşısına geçip neden yapmaması gerektiğini anlatmıyorum çünkü anlamıyor yüz bulup daha şiddetli ağlıyor. Eskilerin kafasında ağla annem sesin açılır falan diyorum.


* Kendini yerden yere attığında bir kitapta okudum. bazen ilgi çekmek için yapıyor bunları çalışan anne olunca fazla vakit harcayamıyoruz birlikte o zamanlarda hemen ilgimi tamamen ona yönlendiriyorum tüm işi gücü bırakıp bende yatıyorum yanına ve ya hemen alıp kucağıma oyun  kuruyorum oynatıyorum gibi gibi..
Aksi durum ise sendromlu bir atış ise gene ilgilenmiyorum. başka odada işlerime bakıyorum arkamdan tıpış tıpış boncuk gözleri ile gelip anne diyor :) sarılıyoruz sonra  da


* Cinnet boyutuna geldiğinde ise sıkıca kollarından tutup sakinleşmesini bekliyorum.


Bolca onu sevdiğimi ve bunların hepsinin de geçeceğini söylüyorum.
Elbette hepsi geçecek ben inanıyorum ,  yeter ki geçerken bizden bir şeyler götürmesin..

Banyo korkumuz bitti

 

Günaydın ,

 

15. aydan itibaren banyo sıkıntısı yaşıyoruz.

Bildiğin kabus hatta yaz günlerinde her gün yıkarım dediğim kızımı iki günde hatta bazen 3 günde bir bile yıkadığım oldu.

 

Yeter ki ağlamasın napalım deyip yıkamıyordum , hatta 2 çocuk büyütmüş annem ağlamasından ve banyodaki o hallerinden yıkamak istemiyordu mecbur bu zorlu görev bana kalıyordu.

bu arada aman ağlamasın dediği olsun diyen annelerden de değilim. O şımarıklığa giriyor , çocuk o zaman ağlayarak her dediğini yaptırmak istiyor. 19. ayımızda tam da şuanda bu raddedeyiz zaten 2 yaş sendromuna tutulduk biz. bu da sonra başka bir konu olur belki :)

 

Neyse ,

Son 10 gündür yaz bitiyor benim kızım banyoya alıştı.

Artık beraber girip oturuyoruz mızıldanarak giriyor ama sonra susuyor :)

Yıkanmamız daha keyifli oldu hala başından su dökerken korkuyor . aldığımız şapkayı da takmıyor. Böyle böyle annemde 2 defa yıkadı artık sırtım yere gelmez :)

 

Sanırım bu sendromu , korkuyu da atlattık.

artık su kuşumu sık sık yıkayabilirim :)

Nisa Duru 19 aylık

Geçenlerde bir bebek gördüm. Kendi kendime dedim ki Nisa Duru sanki hiç böyle ufak olmadı. Böyle boynunu tutamamasını , ağlamalarını , çaresizliğimi , ek gıdalarını unutmuşum sanki. Çok üzüldüm. 

Gece uyumamasını bile unutmuşum. Buraya daha sık daha detaylı yazmaya karar verdim. Her ayını hatta utanmazsa her saniyesini yazabilirim. 

Unuttukça hatırlamak , hatırladıkça gülmek istiyorum.. 

Cevahir Funlab Oyun Alanı 

İlk zamanlar atlı karınca , hareketli arabalara binen kızım 

şimdi onlara binelim mi diye sorunca kafasını sallıyor . İstemiyor.

Sadece burada oynamak istiyor çokta zevk alıyor.

Bayrampaşadaki bu kadar eğlenceli değildi , biz sevmedik 

yalnız bu son gittiğimizde ayağa çorap giyme zorunluluğu gelmiş. Evet hijyen açısından çok iyi anneler yada babalarda giriyor çocuklarının yanına , fakat çoraplar kaydırak kısmında kayıyor. Bu bana biraz riskli geldi.Bir daha gittiğimizde yanımda slipstoplarımı götürmeyi düşünüyorum.

Ananemizin balkonu

İlk zamanlar atlı karınca , 

Eğlenmeyi hatta resim çekilirken yaptığım hareketleri yapmayı çok seviyor. 

Böyle ağız yamuk , dudak büzülmüş resmimiz çok..  :)

Ananemizin evi kızım triplerde 

Resimde Nisa Duru görülmüyor gibi olsa da o duvarın arkasında minnoş kızım :)

Bize böyle küsüyor darılıyor yandan baksa da trip atıyor işte :D

Pazara gidelim birtane Nisa Duru alalım 

Böyle değişik oyunları seviyorsun. 

Tüm pazarı böyle gezdik , çokta eğlendik :D

Çok değişik yatıyorsun sen uyurken kaç defa gelip baktığımı ( yanında yoksam ) bilmiyorum. döne döne yatağın bir ucuna kadar geliyorsun :)

* Anne , anane , baba*anne diyorsun.

Arzu , Ayşe ,abi , abla diyorsun.

Kuzu , Köpek , Horoz seslerini taklit ediyorsun korktuğun kedilere artık bayılıyorsun :D

 

favori yiyeceklerin kabak yemeği bide üzüm koy önüne çekil kenara :)

* Kendi yaşında çocuk gördün mü çıldırıyorsun çok seviniyorsun. 

Çalışma sorunsalı

9 ay oldu ben işe başlayalı .

Kafamdaki o soru dinmiyor arkadaş ? Hata mı yapıyorum ? acaba çalışmasam mı ? Evde mi otursam ? Kızıma haksızlık mı ediyorum ? diye diye tam 9 ay. 

Sonra kendimi cidden motive ediyorum. Şaka değil !! 

Borcun bitmesine az kaldı , 

sonra evdesin inşallah , 

şimdi işten çıkarsan da geçinirsin ama bir yandan eksik kalır , 

özgürlüğe , para harcama alıştın sen ? 

Borç bitsin rahat rahat otur evde kızınla doya doya geçir diyorum ? 

Kız büyüyor okul , eğlence masrafları ? 

Çalış Çalış sen diyorum..

Bitiyor mu ? HAYIR 

Pat diğer ben cevapları veriyor 

Borç biter mi ? Hep var diyor. 

Bu zamanlar geri gelmez otur evinde 

Otur evinde az harca yiyeceğin olsun yeter, 

bunları diyen iki ben çakışıyor hemde sık sık ! 

Hep çalış diyen ağır basıyor.. Biraz daha çalış .. Su akar yolunu bulur herşeyi zamanına bırak diyor ve ben bırakıyorum.. 

Bazen delirdiğimi bile düşünüyorum. Kızımı deli gibi özlüyorum her gün sabah kapıdan bırakır bırakmaz özlemeye başlıyorum. 

Uyudu mu ? , yedi mi ? , Oynuyor mu ?  diye gün içinde 10 kere arıyorum 

Bu ara beynim ile başım bela da sonuç gene çalışıyorum işte. 

Çalışmam da lazım. Bir süre daha o süre geçince ne yaparım hiç bilmiyorum :D

Memeden Kesmek Part I

Merhaba ,

İlk zamanlar gelmeyen sütüm , sarılık olan kızım , bu çocuk fazla emmez diyen çevrem , tüm koca
 karı deneylerini yapan annem ve benden herkese selam olsun. 
Biz bu işi başardık. hemde çok fena başardık. 
şimdi olsa yapmam / yemem/ içmem  dediğim elbette çok hatalarım var ama gene de başardım. 
Kızım 18 ay boyunca anne sütü ile büyüdü beslendi. 
Buradan bakabilirsiniz ufak çaplı savaşıma 


Artık zamanı gelmişti. 18 aylık olmuştuk. Memeden 
kesmemiz gerekliydi. 

İşe başlayınca eskisine nazaran uykularımız düzelmişti öyle sabah 4 yada 5 e kadar gündüzmüş gibi oturmuyorduk ama gece yarısı uyanıp emmek istiyordu. Sussun diye emziren ben , sık sık uyanan bir çocuk olmuştuk. 
Onca zaman emsin emsin diye uğraştığımdan mı yoksa gerçekten annelik içgüdüsü mü? 
 emin değildim. ( Yalan yok ) iki yaşı beklesem mi diye de düşünmedim değil. 

Gündüz işte olmam bana avantajdı. Sadece akşam eve gelince 1 defa gece uyurken bide gece yarısı uyandıkça sık sık emiyordu. 
Memeden kesince deliksiz uyku yazılarını okuyunca gerçekten heyecanlandım. Şaka değil 18 ay sonunda gece deliksiz uyumak nasıl bir duygu unuttum.. 

Çıkacağım tatil sonrası 1 hafta evdeydim o zaman kesecektim artık. Olmadı. başka yere geçtik tatile devam sonrasında da hastalık derken yapamadım. tatil dönüşü iş yerinde süt sağmama kararı aldım kısa süre sonrada sütten tamamen kesecektim planım böyleydi.
Ne oldu nasıl oldu bilmiyorum.. Neden bunu yaptım bilmiyorum.. 
Bir anlık efkar ile iş çıkışı akşam meme vermedim , ve memeden kesmeye karar verdim. Eşimin bile durumdan haberi yoktu. görünce destekledi ama şaşırdı :)

Göğsümü yara bantı ile bantladım. İnat etmedi aksine hemen uff dedi yaklaşmadı açıp açıp baktı ama emmeye teşebbüs etmedi bile. 
Bu yolda en büyük sıkıntım memeden uyuması oldu. 

Gece 2,5 saat sağa sola döndü yatakta ağlamak yok ama çok mızıldandı inledi., sonunda yüzünü gözünü kaşımaktan parçalayarak uyudu kaldı gece 3 kere uyandı biberon ile süt verdim. Öncesinde emmediği için gerildiğinden zor uyudu inledi , sızlandı ,zor bile olsa uyudu. 

Gece boyunca tek gögüs emzirdiğim için sol tarafım uyuştu , göğsüm şişti , ağrıdan uyuyamaz hale geldim.
Pompa ile biraz sağmak istedim ama mümkün değil taş gibi olan gügsümden damla süt gelmiyordu.
Gece emzirmemek beni mutlu etmişti başaracaktım.

Sabah işe gelirken de uyur bıraktım emmedi.
İşe gelmem ile birlikte ağrılarım inanılmaz çoğaldı. ağlamaya başladım. 
Sol tarafımı kıpırdatmam gerekliydi. Çok fena canım yanıyordu. 
Çocuk doktorunu aradım. Böyle pat diye bıraktırdığım için biraz kızdı. Nisa Durunun yemesi , içmesi normal kendine eziyet etmişsin gene kes ama sütünün azalmasını bekleyerek ve ikinizde buna hazır olarak başlasaydın keşke falan dedi. 
1-2 saat daha bekledim. ama göğsüm gittikçe daha da ağırlaştı.
Atladım Taksiye eve gittim 15 dakika kızımı emzirdim. 
Yaptığım her şey boşa gitmişti. Çok üzüldüm .. 
Kızımı mutlu olması elbette daha iyi diye düşündüm. Bir anda kesmem onu da etkilemişti. 
Şimdi hala emiyoruz. Gece uyurken sadece keyfe vermiyorum oyalıyorum.
Sütüm azalsın diye de adaçayı falan içiyorum. 

Bir sonraki deneyimim inşallah Olumlu olacak.