Anneler Günü

Dün anneler günüydü.
24 yıl öncesine kadar gerekli gelen bu gün nedense
son 2 yıldır gereksiz gelmeye başladı.
Bu arada ilk anneler günümde eşimden hediye bekledim
kendisi de aldı zaten !! neden bekledim onu da bilmiyorum..
galiba ilk oluşu , bide yeni anne olmuştum kızım daha 3 aylıktı lohusalık falan herhalde hormonlarım fazla çalışırdı. :)
2. anneler gününde ise sağlığına şükrettim iyi olmana yanımda olmana. .çok şükür.. 

2016 mayıs ile 3. anneler günümü yaşadım seninle.
bu yıl duygu ve düşüncelerim çok başka
"anneler günü" adı altına 1 güne bunu sığdırmak çok zor. 
annelerin günü 365 gün olmalı kutlanacak ise böyle kutlanmalı. 
kızımın anneler günü için hediye alması da garip sanki onun annesi olmayı ben seçtim 
her yıl ben ona almalıyım sayende "ANNE" oldum diye..

Çok şükür !!! Bin Şükür !!! 
seni bana evlat diye verene , Sayende 2 yıldır anneyim.. çokta güzel oldu oh oh 

Dün kızımın babası ile bana topladığı çiçekler 
"anne günü kutlu olsun "demesi yada demeye çalışması diyelim... 
ağzına çarpasım geldi. benim suratsız güzelliğim.. 

o vakit bende annemin facebıktan paylaştığına ağlıyordum 
öpemedim bile kızımı 
bu aralar fena duygusaldım. hiç olmadığım kadar hamileyken bile ben böyle hiç olmadım.

Birde eşlerin bu günde çocukları adına hediye almasına anlam veremiyorum.
senin annen o değil ki diyesim geliyor.. illa karın için bir şey yapacaksan 
temiz hava , oksijen , bir resim , bir çizim , kızının adına yazı 
ne bileyim ömürlük bir hatıra daha düşünceli..
kızımdan gelen " çiçekleri " sıkı sıkı sardım ona yazdığım defterin arasına sakladım bile.
seneye de belki boynuma sıkı sıkı sarılır öper öyle kutlar kim bilir.
sağlığı yerinde , huzurlu , mutlu olsun aldığım en güzel o zaten..

Üstelik biz bu sene anneler gününde kendi annelerimize bile gitmedik.
uzaklara kahvaltıya gittik tüm gün gezdik dolaştık eğlendik onları da telefon ile kutladık.

Nil Karaibrahimgil ne güzel söylemiş.. 

Meğer ben suymuşum. İçimdeki akvaryumda bir insan 

büyüyebilirmiş.Meğer ben aklım değilmişim sadece, kalbim de değilmişim, bir bedenmişim ben. Ikınıp bir canlıyı hayatla buluşturabilecek basit bir beden.Meğer annem beni bundan merak edermiş, arayıp sorarmış, dayanamaz gelirmiş, başımdan eksik olmazmış, deli gibi severmiş.
Meğer avuçlarım onun elleri için kılıfmış.
Meğer kollarım onun ilk eviymiş.
Meğer sesim ona müzikmiş, hikâyeymiş, ninniymiş.
Meğer dualar gerçek olurmuş.
Meğer kalbim artık onun kalbiymiş. Onda atacakmış.
Meğer büyümenin, öğrenmenin, çoğalmanın, yenilenmenin sonu yokmuş.
Meğer yeryüzünde cennet varmış.
Meğer mutluluk gözyaşları varmış.
Meğer biri uyurken yapacak şeyinin kalmadığı, aklına bir şeyin gelmediği olurmuş.
Meğer sevginin sonu yokmuş.

Hafsonu / Faruk Yalçın Darıca hayvanat Bahçesi

Kızıma  ,

Umarım sende en az annen , baban gibi seversin kuşları  , köpekleri , balıkları

korkmaman için yada onları daha da çok sevmen için elimden geleni yapıyorum 

Biz bu hafta sonun da oyumuzu kullanıp Faruk Yalçın Zoo  gittik.

İstanbul Avrupa yakasından 50 dk vardık. Ulaşım çok iyi.

Bizim sanırım 3. gidişimiz olduğundan artık daha kısa sürede ve hızlı gezdik.

Ayrıca 0-4 yaşın ücretsiz olması ve yıllık aboneliğin de uygun fiyatlı olması bir harika

1 yıllıkta abone olduk . Kasım sonuna kadar sık sık gider ziyaret ederiz artık.

Hayvanat bahçesi otoparkının tam karşısında Uzun Cafe diye bir yerde sabah kahvaltımızı yaptık. Daha iyi bir yer olabilirdi ama çok araştırmaya girmedik.

Kahvaltı tabağı 14 TL çok çeşitli olmasa bile idare eder.

Kahvaltı sonrası düştük yollara hava hafif serindi ilerleyen saatlerde güneş çıktı tam kıvamındaydı.  

Yol boyunca solda hayvanların afişleri var pür dikkat baka baka yürüdü nisa duru

1 gece öncesi ona nereye gideceğimizi , neler göreceğimizi anlattık

Afişleri gördükçe şu şu diye heycanlandı.

Hayvanlara yiyecek verilmesi yasak 

ki onların bir düzeni olduğundan belli aralıklarla belli yiyeceklerle beslenmesi gerektiğinden çokta doğru yaklaşık 2 sene önce yiyecek atılacaklar bölmeler vardı maymunların kafesinde ipten sepetler falan bile vardı. ama biz insanoğlu ne vereceğimizi şaşırdığımızda kaldırıldı...

Bahçede en çok eğlendiğim Maymunlar  , şempanzeler oluyor. bildiğin insanlar :) :)

hareketlerinden bile anlıyorlar. Resimde çekirdek uzatıyoruz o bahane buz gibi ellerine dokunuyoruz işte.

Hepsi böyle iyi niyetli değil ama bilginize,  bir tanesini elimizi yakalayıp çekmeye çalıştı.

Elleri soğuk ve çok sert . :)

 Nisa Duru ile ben aynıyız valla :D

Görür görmez aaaa biz ! dedim. Hayvanda olsa anne işte nasıl koruyor yavrucuğunu.

 Bu resim gerçekten harika olmuş .

Zürafaları acayip merakla izledi.

aslında biz bu yola çıkarken ya dikkatini çekemez ise , ilgilenmez yada korkarsa diye çok tereddüt yaşadık.

Bunun üstüne Bilinçli bebek kitabında kedi , köpek tanıyan 1,5 yaş üstü çocukların hayvanat bahçelerini de seveceğini okuyunca bize büyük işaret oldu.

 Bazen korktuk tabi , bazen ise elini uzatıp dokunmak istedi.

Sibirya kaplanı / Erkan ı çok sevdi yavrum geeel geeel diye bağırdı durdu.

ah yavrum tehlikenin farkında değil tabi :D

Maymun kızım - ve maskesi

yardım amaçlı 1 TL satılıyor. sonuçta oradaki her hayvanın fazlasıyla ihtiyacı var

Hayvanat Bahçesi içinde yemekler çok iç açıcı değil.

Dönüş yolunda Kurtköy - Mehmetçik Vakfında yedik çokta güzeldi.

Kendi selfie mi çekmek istedim ama ne mümkün fare giriyor araya :)

Saçlarımız atkuyruğu oluyor biraz zor oluyor ama olsun.

ne güzel uzadılar mis kokulu saçlar.



Aşure yemeye babaannemize gittik.

Ev öyle sessiz geldi ki ( külliyen yalan )

Nisa Duru'ya verdik flüt öttürdü durdu :)

Beynimiz şişti ama olsun :D